Iisa Pa Lamang

Chapter 4 - Alaala ng lumipas

Nag punta si Caroline at Endang sa kama kung saan nandun si Sean at Juvy. Tumalon talon 

sila habang nag lalaro at nag tambling. Pero laking gulat ni Caroline ng ihagis ni Sean ang 

kumot nang palapad at patalukbong sa kanila ni Juvy at Sean, bago ito bumaksak ay 

kitang-kita ni Caroline na nag hahalikan si Sean at Juvy sa loob ng kumot na ikinalungkot 

ni Caroline sa buong araw.Maggagabi na nang mag-desisyon si Caroline na umuwi. " Uuwi na

ako. Gabi na, pagalitan ako sa amin." wika ni Caroline sa kanila. "Hatid na kita." Sabi 

naman ni Sean.

Akmang isusuot na ni Caroline Ang sapatos niya nang tinulungan siya na isuot ni Sean. 

Habang sinusuot ni Sean ay unti until namang gumagapang paitaas sa binti niya ang mga 

kamay nito.

Padabog niya na sinabi na ang kamay mo alisin mo na. "Ay, sorry. Tara na baba na tayo." Sabi ni Sean.

Pababa na sila at madilim sa hagdanan. " Natatakot ako." wika ni Caroline. " Hawak ka sa kamay ko. " Sabi naman ni Sean.

Nang malapit na sila sa kanila Caroline, humingi Ng kiss si Sean na tinanggihan naman niya.

Patakbo nang umuwi si Caroline at iniwan si Sean na nag kakamot sa ulo.

Sa kaarawan naman ni Caroline.... neregaluhan siya ni Sean ng kawayan alkansiya upang

mag-ipon ng pera. Masama pa rin ang loob ni Caroline dahil sa nakita niya sa kanila Juvy 

and Sean. Lumipas ang mga araw at nabalitaan na lang niya na si Sean ay nag punta sa 

America at doon nanirahan at nag aral ng Elementary. Naging bugnutin si Caroline mag 

mula noon. At hindi na nakipag laro sa ibang bata. Naging loner siya pero napag sasabihan 

naman ng mga magulang niya. " Anak, may itatanong ako sa inyo. May dating lupa si Papa 

mo na pinatayuan namin ng bagong bahay. At doon tayo titira. Sana, okay sa inyo mga 

anak." winika ng Ina ni Caroline. " Lilipat po tayo Ma?" malungkot na sabi niya. "Oo, anak 

para makatipid na rin tayo."sabi ulit ng Ina niya. Tahimik na lang na sumang ayon si 

Caroline, kahit na may munting labag sa kalooban niya ang lumisan sa lugar na 

tinutuluyan nila. " Hindi na talaga sila mag kikita ni Sean." malungkot na sabi na lang sa 

isip ni Caroline. Araw ng pag lipat nila sa bagong bahay nila, nag paalam ako sa mga 

kaibigan kong mga bata. Sila Juvy, Endang at Emily mga kababata ko. Sabi ko sa kanila na 

dalaw sila sa bahay namin at wag nilang kalilimutan 'yun. Umiiyak si Caroline na nag 

papaalam sa kanila habang palayo na siyang nag lalakad at sumakay ng sasakyan.

"Ms. Delos Santos, are you alright?" winika ng Librarian. " Mukhang may problem ka iha."

"Huh!" nagulat na sabi ni Lyn. " Ma'am, sorry po nag babasa po ako kanina. At nakalimutan ko 

po ang oras." sabi ni Lyn. " It's alright. Mag ta- time out pa lang naman ang mga student. Siya 

nga pala may nag aabang sayo sa labas ng pinto." wika ng Librarian kay Lyn. "Okay, Ma'am 

lalabas na po ako pag katapos ko pong asikasuhin ang mga student na mag time-out po ng mga 

books." nag kukumahog na saad ni Lyn. Tapos na siya sa pag time-out ng books ng last student 

at kinakabahan siya. Natanong niya sa sarili kung sino kaya 'yung nag hihintay sa labas. 

Alangan naman si Riz mamaya pa kami mag kikita 'nun. Palabas na siya ng Library nang makita 

niya si Sean. " Hey Caroline I'm here! It's me Sean." sabi ni Sean na naka sandig ang isang shoes 

sa pintuan at nakasandal ito doon. "Oh it's you? Sorry, pinaghintay kita. What can I do for you?"  

Lyn ask. "I was suppost to invite you for a dinner, but it still early. Sa coffee shop na lang tayo if 

you don't mind?" sabi naman ni Sean. " Ah.... Okay, sure. Let's go." on the go naman na sabi ni 

Lyn kahit kinakabahan. 

Na sa looban na sila ng coffee shop at nakapag order na ng mag- umpisa silang mag-usap. " 

Parang hindi ka masaya na nakita mo ako." malungkot ang mga matang sabi ni Sean pero 

nakangiti naman. "Hindi naman sa ganun. Kailan ka pa dumating? I mean kailan ka pa nag-aaral 

dito?" naitanong naman ni Lyn na iniba ang topic ng pag-uusap nila. "Dito ako nag first year 

collage. " nakangiting sabi naman ni Sean. "Ah.... Pasensiya ka na ha. Kasi ka eenroll ko pa lang 

this enrollies para mag first year collage." wika naman ni Lyn. "Kamusta na nga pala sila Juvy, 

Emily, at Endang?" tanong ni Lyn kay Sean. " Ano ka ba?! 'Di ba naka alis na kami para pumunta 

sa America para manirahan doon noong elementary pa lang tayo. Wala na akong balita sa 

kanila." sabi ni Sean. Kinagat ni Lyn ang ibabang labi sa dahilan namali siya ng mag open topic.

"Oh sorry akala ko may balita ka pa sa kanila. Ako rin wala na akong balita tungkol sa kanila. 

Hindi na sila nag pupunta sa amin." sabi naman ni Lyn. " Teka b't ba sila ang pag-uusapan 

natin? Pag-usapan natin yung ikaw at ako." sabi ni Sean. "Saan ka ba nag punta, b't hindi ka nag 

rereply sa mga sulat ko?"dagdag pa ni Sean na sabi kay Lyn. " A-ah kasi hindi ko ata natanggap 

yung sulat mo. Dahil wala na kami sa dati naming bahay." wika naman ni Lyn. " Sean, I need to 

go now. Thanks for the coffee and egg pie. May importante pa kasi akong pupuntahan." nag 

mamadaling sabi naman ni Lyn. "Okay, puwede ko bang makuha ang mobile number mo?" sabi 

naman ni Sean. No choice naman si Lyn kundi ibigay ang mobile number niya. At nakangiting 

kumaway si Sean kay Lyn nung mag-hiwalay sila ng pupuntahan.

Uwian na.....

Nakipag-kita siya kay Riz at sabay na silang sumakay ng sasakyan para makauwi na sa kanilang 

lugar at kaniya-kaniyang tahanan.

First day nila sa lugar na nilipatan nila. Ang pakiramdam niya ay sobrang tahimik at 

nakakabingi ang katahimikan nito. Pero masarap ang sariwang hangin na nalalanghap 

niya sa mga halamat puno na nakatanim sa paligid ng bahay sa lugar nila. Kinahiligan ni 

Caroline ang mag tanim ng mga halaman lalo na ang mga namumunga at namumulaklak. 

Nang dumating sa lugar nila si Christian na ang batang gusgusin. " Bata, bata, anong 

pangalan mo? Laro tayo." nakangiting wika ni Christian habang pinapahid ng likod ng 

kamay ang sipon na tumutulo. Inirapan naman ni Caroline si Christian at winikang sinabi 

ang kanyang pangalan."Caroline." maikling sabi nya. Nag tatanim siya ng halamang may 

bulaklak sa harapan ng bahay nila, malapit sa gate at sa puno ng aratilis. (Aratilis ay isang 

puno na may maliit na bunga na bilog at pula na matamis pag ito'y kinain. Usually 

kinakain din ito ng mga ibon.) "Huwag kang mag oover the bakod, dahil marami kaming 

aso na alaga dito." masungit na sinabi ni Caroline. "Ang sungit mo naman. Nakikipag 

kaibigan lang naman ako sayo, inaaway mo na ako." nawala ang ngiti sa mga labi ni 

Christian at napalitan ng lungkot ito habang tuloy pa rin ang pahid niya sa sipon niya at 

paminsan-minsan dinilaan pa ang mga labi na may sipon na kinadiri ni Caroline. 

"Eww....hahahaha." sabi ni Caroline na natatawa. " Ang arte mo naman. Ikaw nga eh, lupa 

ang hinahawakan mo at hinuhukay mo diyan." natatawang sabi ni Christian. "Teka ano rin 

ba ang name mo?" tanong ni Caroline dito na pareho nang nangangamoy araw sa 

kabibilad. "Ako nga pala si Christian, magandang binibini. Ikinagagalak kitang makilala."

sabay lahad ng kamay na may sipon. Alanganin naman na inabot ni Caroline ang kamay ni 

Christian. Nag shake hand sila na parang business partner as in monkey business. Mag 

mula noon naging malapit silang mag kaibigan. Pinahid na lang ni Caroline sa damit niya 

ang malagkit na sipon at ngumiti na lang ito dito. "Bili ka nga pala mamaya ng Krispop. 

Masarap 'yun. Isang bote lang ang ipalit mo para sa isang cup noon." wika ni Christian. 

"Wow, sige ba mag iipon ako ng bote ng toyo at suka para may pambili ako. 

Hahahahhahhaha." masayang sabi ni Caroline dito.