THE DOCTOR'S SECRET DESIRE

MYSTERY NOTE

ETHAN...

One month ago...

"I'm sorry, Dr. Rosales but I thought you wouldn't be able to hold a seat in the organization if you cannot find Miss Yassine Panganiban." Dr Bilabao said.

"Anong kinalaman ni Yassine rito?" nagsimula ng mag -arko ang kilay ko.

"Look, everybody knows how you adore that woman, don't compromise the organization--"

"Are you f***ing kidding me!" nagsimula ng maglabasan ang ugat sa aking noo.

"Anong kinalaman ni Yassine sa aking propesyon? Anong kinalaman ng personal Kong buhay sa Philippine Medical Association, hiwalay ang science sa aking lovelife."

"You will not fit to lead if you have a distracted mind, if your heart is broken you won't be able to decide and think properly that would be beneficial to the association just because you are heartbroken. Oo, hiwalay ang lovelife sa posisyon mo bilang president ng PMA, pero sa palagay mo ba mapangunahan mo ng maayos at makapag desisyon ka ng tama kung magulo ang iniisip mo dahil sa nawawala mong fiancee? Hindi Ethan, sa tradisyon.. mga may asawa, take note mga tapat na asawa ang kasama ng presidente ng asosasyon ang nasa tabi nila. Bakit? Ang layunin ng asosasyon na pangungunahan ng presidente ay para sa kabutihan ng siyensa at ng publiko. The Philippine Medical Association aims to promote the art and science of medicine, as well as the welfare of physicians and the public. Ngayon, sabihin mo sa akin, paano mo ito magagawa kung ang iyong pag-iisip ay magulo?" mahabang paliwanag ni Dr Bilabao, he then gulped the remainder of his vodka.

"I can't believe you.." tinungga ko rin ang laman ng aking baso.

"Alam ko ang layunin ng asosasyon, hindi ko pa rin makita ang punto mo, it's not like I'm going on a mission to save mother earth from aliens! Na kailangan ko ng konsentrasyon para sa tagumpay na mailigtas ang mundo, hindi rin ako nag-pe perform ng operation sa loob ng pperating room na kailangan Kong iligtas ang buhay ng pasyente--"

"There you go.." kalmado na nagsalin ng alak si Bilabao. " The president will sign everything, you have the final say in everything, kahit mag-kaniya kaniya pang opinyon ang mga miyembro ng asosasyon at iba pang opisyales ng asosasyon, ang Presidente pa rin naman ang siyang pipirma. Hindi ba, magliligtas ka ng maling desisyon kapag nasa tamang isip ka--"

"Do you really think hindi ako maka pagdesisyon ng tama dahil sa pagkawala ni Yassine? " I bang my fist on the counter. " My personal life won't be the reason to jeopardize my career, Dr. Bilabao, I won't allow that!"

"And that's your opinion, paano naman ang ibang miyembro ng asosasyon?" Tinaas Niya ang kaniyang kilay.

"Man, we are all professionals here.." umiling ako.

" We're on the medical team. Hindi tayo ordinaryong tao na walang sinumpaang tungkulin na madaling ma distract sa personal na buhay, hiwalay ang ating konsentrasyon sa trabaho at sa ating personal na buhay." mariin Kong sabi.

"While you seem to be sure about yourself, what about the members of the association? "nagkibit balikat si Bilabao. "Dude, we are talking about privileges here... ang sarap kaya kapag ikaw ang maging presidente ng asosasyon, one: you will be able to meet the American Medical Association, because you will be representing the team which will open and lead to the new discoveries and potential for scientific research and development. Two, Isang karangalan ito. Hindi ba Isang karangalan iyon ng iyong karera? Ang makipag ugnayan ka sa may mataas na technologies and skills? Yeah, dude the American Medical Association!' "

Dr. Bilabao is throwing his hands to the air.

"Ang ibig mong sabihin ay naging questionable ang aking magiging posisyon bilang President--"

Malinaw na sa preliminary meeting and voting ako ang magiging president -elect ( and so I thought).

"Loud and clear, yes! Kahit pa nga siguro ang lowest committee position ay hindi ibibigay sa iyo. Iyon pa kayang pagiging presidente--"

"We both knew that they were going to vote for me, right? Napagkasunduan na iyan, long before the final process... pormalidad na lang na ihain sa asosasyon ang boto, ang election..."

"That was before your fiancée vanished."

"Ano ba talaga ang gusto mong mangyari.." galit akong tumayo . This f***er is getting on my nerves.

"Find Yassine Panganiban before the selection in August, ganon lang kasimple ang gagawin mo, Dr Ethan Rosales. Hindi papayag ang asosasyon na ang Presidente ng PMA ay may unresolved issue ng kaniyang personal na buhay. We are talking about decision making, clarity of mind, connection and power and influence here... kahit na sabihin pang mayroon Kang gigantic skills and knowledge, hindi iyan sapat para sa mga hayok sa kapangyarihan, Ethan, trust me. Mainit ang mata ng committee sa iyo. Kahit na sabihin pang ang experience mo sa Amerika at training ay hindi basta basta, hahanapan ka nila ng butas para hindi ka mabigyan ng upuan sa mesa. You're not stupid."

"Are you one of them Dr. Bilabao?" mariin Kong pinagmasdan ang kaniyang expression.

"Oh, please, I was supporting your proposal and thesis about science in general. Maganda ang layunin mo, and as a man of science, I couldn't agree for more..kaya paano mo naman nasabi na tutol ako sa iyo. It's the society Dr Ethan, find Yassine Panganiban- find your fiancée. Paano mo naman makampante ang isipan ng mga medical doctors na karapat- dapat ka sa posisyon kung hindi mo nga naman kayang pasunurin ang babaeng pakakasalan mo?"

Galit akong umalis ng private room ng restobar at iniwan si Bilabao.

"Da*n it! Da*n it ! da*n it,' pinaghahampas ko ang manibela ng aking sasakyan.

Sa dinami dami ng pagkakataon na maglaho si Yassine--bakit pa Niya pinili ang panahon kung saan ikakasal na kami. Kung saan nakasalalay pala ang karera ko sa letseng kasal namin.

To hell with her! to hell with the association! Nagpasiya akong mag leave, indifinite leave of absence at bukas na bukas din ay babalik ako sa America, I'm going to settle this matter to my parents and Yassine's parents too.

Sa Amerika...

"Anong ibig mong sabihin na nawawala si Yassine? You're kidding, right?" Nanlaki ang mata ni Mr Romulo Panganiban habang nakatingin sa akin. Sa wari ko ay nagdududa pa ito sa akin, na lalo namang kumukulo ang dugo ko.

"Look, Uncle Romulo, I'm serious about this...hindi ako luluwas ng Amerika kung biro lang ang bagay na ito. Ikakasal na kami sa June- and that would be three weeks from now--"

"Kailan pa nawawala si Yassine?" tanong ng kaniyang ina na si Ginang Belen. titig na titig sa akin ang Ginang na parang kasalanan ko ang paglalaho ng kaniyang anak.

Bumuntong-hininga ako bago nagsalita. Kailangan ko ito para sa mahaba habang usapan

"A month ago--"

"A month ago! Seriously, Ethan?! Bakit ngayon mo lang sinabi sa amin ito" agad na tumayo ang Ginang.

"Anong ginawa mo? May ginawa ka ba? Isang buwan, Isang buwan ng nangyari ito, pero hindi mo binigyan ng pansin? Hindi mo ba hinanahanap? Bakit ngayon mo lang naisipan na lumapit sa amin, ngayon mo lang naisipan na sabihin ito sa amin! Anong ginagawa mo? Nasaan na ang anak namin?!" hysterical na tanong ni Ginang Belen.

Hinila siya ni Ginoong Romulo." Calm down honey." pinaupo Niya muli sa sofa ang asawa.

Winaksi naman ni Ginang Belen ang kamay ni Ginoong Romulo. " Bitiwan mo nga ako!" bagamat naupo ito sa kaniyang tabi. "Sabihin mo nga sa akin, paano ako kakalma?! Hindi mo ba naririnig ang sinabi niya, nawawala si Yassine one month ago pa!" masama akong tiningnan ng Ginang.

"Look, hindi natin malalaman ang tunay na dahilan kung paano at kung bakit nawala si Yassine kung hindi natin pakikinggan si Ethan. Hindi magkaroon ng solusyon ang problema dahil sa sigawan at galit natin, kailangan natin ang maging mahinahon.." nagsalita na ang aking ina na si Mama Layla.

Muling tumayo si Auntie Belen. " Sinabi mo lang iyan dahil hindi mo anak si Yassine, sinabi mo lang iyan dahil hindi ang anak mo ang nawawala!" Sabi ni Ginang Belen sa mataas na tono.

"Sige.." tumayo din ang aking ina." Sige, magsigawan tayo, bakit sa palagay mo biglang magpakita sa harapan natin ngayon si Yassine kung magsisigawan tayo, ha?! Aber.!"

"Layla!" hinila ni Papa Antonio si Mama Layla at pinaupo din sa sofa katabi Niya.

" Pwede ba hon, tumahimik ka na lang muna, alalahanin mong nag-alala lang iyan kasi babae ang anak Niya at nawala. Pag- usapan natin ito ng maayos, para naman hindi natin kilala ang Isat Isa kung magsisigawan tayo rito.." Umiling na sabi ni Papa Antonio.

"Ethan, iho.. magsalita ka na please, para matahimik na tayong lahat rito, tell us exacy what happened." kalmado na tanong ni Papa ngunit halata ko rin na Kabado sya.

Kinuha ko sa dala Kong knapsack ang Isang note na nilagay ko sa white envelope. Binigay ko Kay Uncle Romulo dahil mas kalmado siya ikumpara Kay Auntie Belen.

"Please open ang read it carefully. That's the reason why I didn't call you right away." muli akong naupo sa sofa.

Ang mga magulang namin namin ni Yassine ay parehong nasa Amerika. Kagaya ng pamilya namin, may mga ari arian na rin sila dito sa america kaya dito na rin sila naninirahan.

Dito kami nakapagtapos ng pag-aaral, labas masok kami ng bansa. Though, mas pinili namin ni Yassine ang umuwi ng Pilipinas dahil mas gusto namin na mas makatulong kami sa mga Pilipino.

Yassine is a registered nurse.

"Bakit ka ba nakatulala, Romulo? Ano bang nakasulat riyan ha?" dahil sa nakita ni Auntie na natulos sa pagkaupo si Uncle Romulo sa kaniyang tabi ay kinuha Niya ang note na binasa ng asawa.

Nanlaki ang kaniyang mata ng makita at mabasa niya ang laman ng sulat. Dinala Niya ang kaniyang kamay sa kaniyang bibig dahil malakas siyang napasinghap.

"Kahit kayo, alam ninyo at kilala ninyo ang penmanship ni Yassine." kaswal Kong sabi.

"That note is indeed from her. Kaya hindi ako tumawag, kaya hindi ko sinabi sa Inyo dahil sa bilin niya. Pero, hindi ako pumayag na hindi ito ipaalam sa pulisya. She's my fu***ng fiancee! Gumawa ako ng sekretong pag imbistiga tungkol sa kaniyang paglaho. But, to no avail. One thing is certain. Ayaw niyang makita ko siya.

"Ethan anak, ano bang sulat iyan." kinuha ni mama mula sa kamay ni Auntie Belen ang sulat at malakas na binasa.

"Dear Ethan,

I need to fade into the silence for a while. The world has become too loud, and I must find my own rhythm again.

I'm not leaving, I'm just stepping aside. I need time to breathe, to think, to remember who I am.

Don't look for me, don't try to find me. I'll come back when the time is right, when the stars align again.

Until then, know that you are etched in my heart, and I will carry you with me always.

Yassine Panganiban."

"Oh my god! This note leaves a sense of mystery and intrigue, without explicitly saying goodbye. It implies that the person needs space and time to recharge, and that she will return when the time is right." napaawang ang labi ng aking Mama. " Anong ibig sabahin ni Yassine?! Ethan, anak, nag-away ba kayo?"