Lost In Each Other

Chapter 6

Louis Alexander

Napailing na lang ako matapos kong ibaba ang tawag mula kay Mom. As usual, she wants me to attend a dinner date with a girl that I obviously not interested with. I don’t understand why she keeps on pushing me to that matter, I literally don’t have time for that.

Bumalik na ako sa meeting room kung nasaan ako kanina at pagbalik ko ay nakita ko si Selene, she’s leaning her back in the chair where she seats. Napahinga ako ng malalim tapos ay marahan akong naglakad papunta sa kaniya at matagumpay akong nakabalik sa kinauupuan ko mula kanina ng walang kaingay ingay at hindi siya nagigising o na aabala.

Napalingon ako nung may narinig akong kumatok sa pintuan kaya siñyesan ko muna sila na huwag pumasok tapos ay binalik ko ang tingin kay Selene na mahimbing na natutulog habang nakasandal siya sa kinauupuan niya.

Naiwang nakabukas ‘yung tablet kung saan siya nagsusulat ng notes kanina at napangiti ako nung makita ko yo’n, dahil kalagitnaan pa lang ng meeting ay pansin ko na nainaantok siya pero nakuha niya pa ding magsulat ng notes na detalyado.

Maya maya pa ay napansin ko na gumalaw siya kaya nilapag ko ulit ‘yung tablet sa lamesa at umayos ako ng upo. I stared at her again, I keep my composure and raised my eyebrows when I noticed that she opened her eyes. Baka sa mukha niya ang gulat nung makita kong nakaupo sa harap niya at nakatitig sa kaniya.

“You are five minutes late earlier, halos sabay lang tayong dumating when in fact, you should be the one who needs to come first to work before me, para maayos mo lahat including my scheds but it’s okay, it’s your first day after all.

“But sleeping during work hours and looking so groggy and tired. Are you really prepared for this job Ms. Castillo?!” Sarkastiko at seryosong tanong ko sa kaniya.

Napayuko siya at natahimik dahil sa tanong ko. “S-Sorry po, hindi na po mauulit.” Rinig kong pabulong niyang sabi.

“May I see your notes?” Sambit ko sa kaniya habang nakatuon ang atensyon ko sa harap ng screen ng laptop ko. Inabot niya sa akin ‘yung tablet.

“Can you get me some coffee?” Utos ko sa kaniya habang nagbina-browse ko ‘yung notes na inabot niya. Dali dali naman siyang sumunod at lumabas sa meeting room.

Napaangat ako ng tingin nung may kumatok muli sa pintuan at nakita ko si Neil. The hell is he doing here?! Tignan ko siya sandali at agad ko ding binalik ang tingin sa screen ng laptop ko.

“Good Morning, Gov.” Nakangising bati niya kaya tinasaan ko siya ng tingin.

“What is it this time?!” Seryosong tanong ko sa kaniya.

“I heard you have a new secretary?!” Mausisang at nakangising tanong niya.

“You came here just for that matter?!” Sarkastikong singhal ko sa kaniya pero tumawa siya at umiling.

“Of course not! But, I heard it outside so I became curious!” Natatawang depensa pa niya.

“So? Why did you came?” I calmly asked.

“Are you going to Stella’s birthday party?!” Mausisa niyang tanong kaya agad akong umiling.

“I’m not interested in her bro.” Sarkastiko at walang gana kong saad.

“Bakit nga ba hindi?”

“Alam mo, she’s hot and gorgeous, many man wants to date her and here you are just ignoring her knowing for the fact the she is your fiancée.” Sarkastiko at pailing iling niyang sabi kaya nag angat ako ng tingin sa kaniya at sinamaan ko siya ng tingin.

“Who cares? Than they can have her, I am not interested after all.” Sarkastikong giit ko pa.

“You don’t like her but you like to hookup with some girls you met on parties. You like them more than a classy and elegant woman like Stella?!” Sarkastikong tanong niya kaya inirapan ko siya ng tingin.

“Stop mentioning her name and if you are here just to talk about her all day, leave.” Mariin at seryoso kong sabi sa kaniya.

“Chill, bro.” Sarkastikong saad niya.

“Sir, ito na po.” Sabay kaming napalingon ni Neil kay Selene na nasa tapat ng pintuan at may dala dalang kape. Lumapit siya sa akin at nilapag niya sa table ‘yung dala dala niyang kape.

“Oh! You?” Gulat na sabi ni Neil nung makita niya si Selene at bakas din sa mukha ni Selene ang gulat nung makita niya si Neil pagpasok niya.

“Ah, Hi, Sir..” Nahihiyang bati nito kay Neil at nanatili siyang nakatayo sa tabi ko.

“You know each other?!” I curiously asked interrupting them.

“I met them yesterday but.. it’s a long story.” Nakangising sambit ni Neil sabay tingin niya kay Selene sa tabi ko na halatang nahihiya lalo na sa sinabi ni Neil.

“Selene, right?” Tanong ni Neil.

“Nice to finally meet you.” Nakangising pagpapakilala naman niya kay Selene at sinubukan niyang makipagkamay pero nahihiyang tumanggo lang si Selene sa kaniya.

“Selene, could you please supervise the statement that I created, it is a statement regarding the incident on my last public engagement. I need it to be done before 4 pm. You can have a glimpse and idea of what happened, just watch the news and the papers about it is on my desk too.”

“And please, organized the papers and reports on my desk.”

“You can leave us now, Selene.” Mariin kong utos kay Selene na siyang sinunod naman niya.

Kita ko ang pag iling at pagngisi ni Neil matapos makalabas ni Selene.

“She’s gorgeous ha, you have some taste in choosing your secretary.” Sarkastiko at pabirong hirit ni Neil tapos ay ngumisi siya ulit.

“You’re so harsh naman to her.” Rinig kong komento niya pa kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“What do you mean? It’s her job.” Katwiran ko pa sa kaniya.

“She’s not feeling well kaya, kahapon pa lang.”

“I met her and her friend kasi the heck they thought my car was taxi!” Pailing iling na kuwento pa ni Neil.

“I decided to help them kasi they looked in a hurry..” Kuwento pa ni Neil kaya napahinto ako at napisip. So, that explains why she’s so sleepy earlier? Damn, she should’ve told me.

“Pano? Mauna na ako ha? I just dropped by to personally give you this.” Paalam niya tapos nilapag niya ‘yung invitation ni Stella kaya sinamaan ko siya ng tingin. Hindi nga pupunta ‘yung tao eh binigay pa talaga ‘yung invitation?!

“Chill! Nakisuyo lang naman siya!” Nakangusong sabi ni Neil nung simaan ko siya ng tingin bago siya tuluyang lumabas.

“Sir, naghihintay na po sina Mayor sa labas, resume na po ba ‘yung meeting?” Tanong ng isa sa mga security ko pero napailing na lang ako.

“No, tell them we will continue next week.” Utos ko pa sa kaniya at dali dali naman siyang sumunod.

Agad naman akong pumunta sa opisina ko para tignan at kamustahin ang lagay ni Selene.

Pagpasok ko sa opisina ay nakita ko si Selene na nakaupo sa couch at abala sa pagtingin tingin ng mga dokumento and she’s taking notes again.

Sa sobrang abala niya sa pagsusulat ay halos hindi na niya ako napansin na pumasok kaya nanatili akong nakatayo sa likuran niya habang pinagmamasdan siyang tapusin ‘yung mga gawain niya. Maya maya pa ay napalingon siya sa gawi ko at nanlaki ang mata niya nung makita niya akong tahimik siyang ino-obserbahan.

“Sir, tapos ko na po!” Magiliw niyang sambit nung makita ako kaya napataas ako ng kilay. Tignan ko ang wristwatch na sout ko at tumingin akong muli sa kaniya it’s been just 30 minutes since I gave her the task and here she is, finished it within minutes.

Kinuha ko yo’n at binasa, it was brief but concise and it perfectly matches my thoughts and what I wanted to say.

“Thank you, this is on point. You got what exactly message should be.” Seryoso kong papuri sa kaniya at nakita ko ang ngiti sa mga mata niya dahil sa mga sinabi ko.

“S-salamat po, Sir.” Nakangiting sambit niya.

“A-ah, Sir?”

“P-puwede po bang mamaya sa lunch break ko ay mag extend po ako ng two hours break?!” Nag aalangang paalam niya kaya nag angat ako ng tingin sa kaniya.

“What for?!” Kunot noong tanong ko sa kaniya.

“M-magpapa-check up po kasi ako eh sa hospital-“

“Okay, make sure to comeback before 3:30 pm.” Pagpayag ko sa hiling niya kaya nakita ko ang galak sa mga mata niya dahil sa sinabi ko.

Paalis na sana siya at dumaan siya sa harapan ko nung bigla siyang matalisod at buti na lang ay nasalo ko siya agad. Bakas sa ekspresyon niya ang gulat at kaba. I was holding her elbow and look straight in her eyes.

“Watch your step, Selene.” Mariin at seryosong sabi ko sa kaniya.

I don’t know why it seems like the more I look at her the more she’s becoming so familiar to me..