IVELYN
KINAUMAGAHAN bumaba ako na nakaayos na. Maaga akong nagising kaya naman nag-asikaso na rin ako agad. Nakaligo na ako at tuyo na rin ang aking buhok, habang nakasuot lang naman ako ng simpleng t-shirt at pants na usually ay lagi ko ring suot kahit nasa Manila pa ako.
Tahimik ang buong mansyon. Alas sais ‘y medya palang naman. Ganitong oras naman ay gising na rin su Abuela. Sabi niya kasi sa akin noon hirap na siyang makakuha ng mahaba at maayos na tulog. Idagdag pa ang mga nangyari kahapon sa plaza kung saan naganap ang mga programa.
Nakakalungkot lang isipin na totoo nga ang kasabihan kung minsan; na kayang tikisin ng anak ang mga magulang. Despite of all revelation, na sabay naming nalaman hindi naman nawala agad ang pagmamahal at respeto ko para kay Abuela. Alam ko naman na hi
