Kat's POV
Nakasalampak lamang kami ni Liliane dito sa harapan, habang pinapanood ang tuluyang pag-upos ng apoy sa aming bahay.
Tahimik lang namin itong pinagmamasdan, habang may mga luhang tumutulo sa aming mga mata.
Kapwa kami nakatitig dito, inaalala ang aming masasayang nakaraan, maging ang malungkot na karanasan kani-kanina lamang.
Halos isang oras kaming tahimik na nakamasid rito, bago tuluyang tinupok ng apoy at gawing abo ang aming munting kubo.
Tanging usok na lamang ang inilalabas nito, kagaya ng uling na napabayaan ko, kung kaya't nangyari ito.
'Ang tanga mo talaga, Katarina,' pagsisi ko sa sarili.
Ramdam ko ang pagbigat ni Liliane habang nakadantay ito sa akin. Nang silipin ko ito ay napansin ko ang himbing ng tulog nito. Bakas pa rin ang nanuyong luha sa kanyang pisngi,
