Archie…” Bumaba ang aking boses.
Malakas man ang mga t***k ng puso ay tiningala ko siya. Umuurong man ang aking sikmura ay para akong isang bulkang hindi na mapipigilan. Sawang-sawa na akong umiyak gabi-gabi… at maaaring pagkatapos nito ay iiyak nga na naman ako pero ang importante ay masabi ko ang aking mga saloobin. Hindi ko na kayang sa dibdib ko lamang ang mga iyon. Mababaliw na ako.
“Mahal na mahal kita… Mahal na mahal.” Nagkiskisan ang aking mga ngipin. “Pero sana ay huwag mong abusuhin iyon. Ipinangako ko sa’yong hinding-hindi kita iiwan pero sana ay huwag tayong umabot sa puntong babaliin ko iyon.”
Umigting ang panga ni Archie pero hindi ako nagpatalo.
“Dahil kapag ganoon nga ang ginawa ko, isa lang ang ibig sabihin…”
