Siguro ay bumigay na ngang talaga ang mga tuhod at braso ko dahil tuluyan na akong sumubsob sa sofa. Nakabaon na roon ang aking mukha, hindi na rin makahinga. Ang buhok kong kanina lamang nasa gilid ko ay nakasabog na ngayon sa aking mga pisngi at noo, nakakapit sa aking balat na puros pawis.
“Ahh! Ahh!” Tumaas ang tono ng aking mga halinghing.
Sigurado akong hindi iyon maririnig ng kahit na sino dahil sa laki at lawak ba naman ng lupain ng mga Delgado. At isa pa, hindi dikit-dikit ang mga bahay sa subdivisiong ito hindi katulad sa aming baryo na isang kibot lamang ay may tsismis ka na kaagad.
Kaya kahit anong sigaw ko, kahit anong mga pagmumura ni Archie ay nag-e-echo lamang sa kanilang magarang bulwagan.
Ang tanging ipinangangamba ko lamang ay kung bumalik na si Milly. Dahil kung gan
