Kinabukasan, maaga akong nagising. Magluluto pa kasi ako ng almusal namin ni Archie. Kaso lang, kusang tumigil ang aking mga paa dahil umagang-umaga ay si Archie ang inabutan ko sa kusina. Hindi naman madalas mangyari iyon pero minsan-minsan ay naaabutan ko nga siyang nagkakape.
Pero sa umagang iyon... para bang may tinitingnan na naman siya. Para bang ang lalim na naman ng iniisip niya.
Nang sundan ko ng tingin ang kaniyang mga mata ay bumagsak sa hawak-hawak niyang kwadra. Kung hindi ako nagkakamali, iyon ang picture frame na nakita namin sa aking bagong kwarto kagabi.
Parang may kumurot sa aking puso hanggang sa naging suntok ng isang kamao. Napatitig na lamang ako sa picture frame, inaalala kung tama nga ba ang sukat at laki nito. Parehong mala-ginto, parehong katamtaman lang ang ta
