LIVING WITH L. JOE FOR REAL?!!

Chapter Eight: Dreams May Come True

Naimulat ko ang mga mata ko. Wala kong maalala sa mga nangyari. Joke! Hindi ganun. Actually, masakit ang ulo ko. At ang nakakapagtaka lang ay bakit ang lambot ng higaan ko. Kanina ay nasa club ako tapos biglang boom! Nag black out na ko. Nakatitig pa rin ako sa kisame. At nasa isang unfamiliar na lugar ako. Teka, motel ba to? Luminga linga ako. At nakita ko ang panget na lalakeng koreanot na nagmamadaling naghuhubad! Aba! Punyemas to ah!(⊙o⊙)？

"Hoy! Anong ginagawa mo?!" Sigaw ko sa kanya. Nagulat sya kaya bigla nya kong niyakap sa pagkakahiga ko at tangkang hahalikan ako.

"난 당신을 원해!" (I want you!) Sabi nya. Nagpumiglas ako at saka sya naitulak ng malakas.

"Siraulo kang panget ka! Balak mo pa kong pagsamantalahan! Humanda ka sakin ngayon!" Kahit nahihilo ako ay sinugod ko sya at pinaghahampas ng unan.

Ngunit nahawakan nya ako sa kamay. "Yesh! Onli one night!" Pagpupumilit nya.

"---- You! Get your hands on me! Kadiri ka!"

Pinilit ko pa ring makakawala mula sa m******s na lalaking to! Pero laking gulat ko ng biglang bumukas ang pinto. Natigilan kami pareho. At iniluwa niyon si L.Joe.

Shet. My super hero. ?

"Bitiwan mo sya." Ang cool ng pagkakasabi nya nun. Halata ang malaking inis nya sa mukha. Shemay. Never in this world ko pa nakitang ganyan si L.Joe! Kyaaahh! Ang hawt! ??

"그것은 당신의 사업 이 아니다.. 그래서 닥쳐 !" (It's not your business. So shut up!) Halatang galit na rin yung lalake.

"당신은 그런 그녀를 치료 하지 말아야. 이 같은 그만!" (You should not treat her like that. Stop being like this.) -L.Joe.

Ok. Wala kong maintindihan sa mga pinagsasabi nila. Hihintayin ko na lang silang magsuntukan. :)

"왜? 이것은 당신의 여자 친구 인가?" (Why? Is this your girlfriend?) Sabay duro nya sa mukha ko.

"Hindi. Pero inaasar mo talaga ako."

Nagulat ako ng biglang suntukin ni L.Joe yung panget! Kyaaahh! Ang galing nya! Tumba agad yung lalake. Hihihi.. gaganti pa sana sya pero biglang nasuntok ulit sya ni L.Joe. Go! L.Joe! Kaya mo yan! Hahahaha!! Ang saya neto! ??????

Hindi na nakapalag yung lalake sa kanya. Buti nga! Ang manyak mo kasi. Kaya yan ang napapala. Hihihi.. ang galing ni L.Joe. Kahit papaano may puso rin pala sya. ?

Nabalik ako sa ulirat ng bigla akong mahulog sa kama. Wait. Nasan ako? Parang kanina nasa isang hotel ako kasama yung manyak na lalaki kagabi ah. Ahhh! Oo nga pala umuwi na kami nun ni L. Joe. Ibig sabihin, panaginip lang pala yun. Huh! Ang erotic naman nun. Napangiti ako.

-

-

-

-

Alas 8:00 na ako nagising. Syempre gaya ng inaasahan, tulog pa rin yung anim sa kanilang kwarto. At dahil dyan, nag grocery na muna ako. Namili ako ng mga pagkain. And of course! Gusto kong magpasalamat kay L.Joe sa pagliligtas nya sakin kagabi. Hihihi.. aaminin ko. Kinikilig pa rin ako sa ginawa nya. ≧﹏≦

Kaya naman, nagpunta ako sa isang Cupcakes Shop na malapit sa lugar namin. Actually, cheap lang ito. Kasi hindi naman ako ganun kayaman noh. Pero mukhang mamahalin naman. Hehe. :D

Mga ilang oras pa ay nakabalik na rin ako sa bahay. Tulog pa rin sila kaya naman pinagluto ko sila ng kanilang makakain. After nun, inihanda ko na rin ang ireregalo ko kay L.Joe. Sana magustuhan nya. #^_^#

*fast forward*

Umalis yung mga ka grupo nya sa bahay. At naiwan kaming dalawa ni L.Joe. Tamang tama, ilang oras din akong nag antay para maibigay ito sa kanya. Nahihiya kasi akong ibigay ito sa harap ng mga ka-grupo nya. Kaya naman, agad ko syang pinuntahan sa kwarto nya.

Kabado ako. Ano ba yan. Inayos ko muna ang sarili ko. Bago ako kumatok. Sa sobrang excited ko hindi ko pa natatanggal ang apron ko. Tae. Huli na nung pagbuksan ako ni L.Joe. Q_Q

"Bakit?" Ismid nya sakin. Ang sungit pa rin.

Pero trinay ko pa ring maging nice. "Pwedeng pumasok?"

Sumenyas lang sya at saka ako pumasok sa loob. Nakita kong busy sya dahil hawak nya ang kanyang phone.

"Ah~ sir.. nagpapasalamat po pala ako sa ginawa nio saking pagtatanggol kagabi. Ang totoo nyan, hindi nio na po dapat ginawa yun ee." Nahihiya kong sabi.

"Tch! Bakit sa tingin mo? Ginawa ko yun para sayo?" Seryoso ang mukha nya.

"Oo. Sinigawan mo sya, sinigawan ka nya. Tapos bigla mo syang sinuntok ng malakas. Ganun oh!" Dinemo ko pa.

"Pwede ba? Wag ka ngang assuming. Minura nya ko kaya ko sya sinuntok. Hindi dahil sayo."

Nawala ang ngiti ko. After all.. sarili pa rin nya ang kanyang iniisip. Napaka self centered talaga ng lalaking to! Hmp! Sayang effort ko! Letche!

"Ok fine!" Tapos padabog kong nilagay sa sofa nya yung regalo ko. "Oh ayan! Pinag gastusan ko pa yan para sayo! Binawasan ko pa ang ipon ko para mabili yan! Sana mabulunan ka!"

Sabay labas ko sa kwarto nya. Tch! Bahala na sya kung anong gagawin nya dun! Napaka ano talaga! Hay! Badtrip! Nakakasira ng araw! Emongoloid talaga!

"Teka lang.."

Huh? Tinawag nya ba ako?

"Oh Bakit?" mataray Kong sabi sa kanya.

Oo na. Salamat sa regalo." Mahina lang ang pagkakasabi nya pero narinig ko.

"Nag-inarte ka pa. Bandang huli tatanggapin mo rin pala." π_π

"Tinanggap ko na nga ee. Ano pa bang gusto mo?" Takang tanong ko.

"Pa chussy ka pa kasi.. nakakainis ka." Asar kong sabi. Narinig ko naman syang natawa.

"Ok. Ok. Thank you. Itatago ko to." (^_^) Tapos nginitian nya ako. Oh my! Ang pogii nya kapag nakangiti. Sana habang buhay na lang syang ganyan.

"Teka.. bakit itatago mo? Ayaw mo bang kainin?" Takang tanong ko.

"Hmm.. kakainin kaso sa loob na lang. Baka manghingi ka pa ee." Natatawang sabi nya.

"Hindi. Hindi ako manghihingi. Promise." Sabi ko. Sabay nag cross finger na rin.

"Ok. Sabi mo yan ah?" Tapos binuksan nya ang hawak nyang box sa harap ko. At inilabas ang isang blueberry cupcake with blueberry cheese frosting. Tapos kinagatan nya na iyon. Shemay. Para akong nanunuod ng commercial sa t.v.

"Ano? Masarap ba?" Tanong ko.

"Oo naman. Teka. San mo to nabili?"

Tapos kinagatan nya pa ulit iyon.

"Dyan lang." Ngiting ngiti kong sabi. Hindi ko alam pero parang ang sarap sa pakiramdam ng kinagatan nya iyon.

"Good choice. Isa to sa mga paborito ko." Bigla akong na-excite sa mga sinabi nya.

Ang galing naman! Parang magical moment. Kasi naman, first time kong makipag usap ng ganito sa kanya. Nagngingitian kami ng maayos, at hindi yung nagsisigawan, barahan at kung anu ano pa. Sana hindi na matapos to.

"Oppa!"? Nagulat kami pareho ng biglang dumating yung the. one. and. only. girlfriend. ni L.Joe. Hmm..

"왜 여기에 ?" (Why are you here?) Tanong ni L.Joe.

"난 그냥 당신 을보고 싶어." (I just want to see you.) Malambing yung pagkakasabi nya. Pero nagulat ako ng tingnan nya ko mula ulo hanggang paa. Problema neto? ?

"그녀는 누구인가?" (Who is she?) -girlfriend.

"그녀는 나의 새로운 개인 비서 입니다." (She's my new personal assistant.)

Oh sya sige. Kayo ng nagkakaintindihan. Ako na ang dugo ang utak kakaintindi sa mga pinagsasasabi nio. Hay!

"아! 안녕!"(Ah! Hello!) Tapos nag bow sakin yung girlfriend nya.

Hindi ko na lang pinansin. Ewan ko. Parang hindi ko feel. Umalis na lang ako sa harap nila. Panira ng moment! -_-!

*Dinner*

Kumpleto sila ngayong lahat dito. Ang grupo ni L. Joe at ang girlfriend nyang pabebe.

Tch! Ang arte nya kamo pramis. Nakakainis. ←_←

Nasa kalagitnaan na kami ng kainan ng biglang magsalita yung girlfriend niya.

"Hi! Your not korean right?" Kausap nun? Ako ba? Or baka yung langaw? As if naman na merong langaw dito. Bubu. -O-

Nag fake smile na lang ako. "Yes."

"Your a filipino right?" Malamang.

"Yes." →_→

"Im Sophie. Im L.Joe's girlfriend." Maarte nyang pagkakasabi. Medyo Naasar naman ako dun. Kaya binara ko na.

"I know. You don't have to mention it." Kakabugin ko to sa englishan. Hehehe.. :D

"You know FICTION Girls right? And I am one of those member." Arte.

"Yes."

"Really? So. If im not mistaken.. Your also a die hard fan of Fiction girls right?"

Kapal naman ng make up ng babaeng to. Fan lang! Pero hindi die hard fan! >_<¦¦¦

"Actually, in Philippines. There's a lot of Anti Fiction girls, and they talk about your plastic surgery.. Oh my gawd! Is it true? Sorry. But i don't have any intention to offend you girl." sarcasm as it's finest!

Ps. Hindi naman totoo ang sinasabi ko. Dahil halos lahat yata ng mga kabataan dun ay adik sa kanila. Hehehehe.. pero.. naiirita ako sa kanya. Sa kwento lang naman na ito. Kaya sisihin nio ang author!

Nakita kong nainis sya sa mga sinabi ko.

"Alright. We don't have any plastic surgery. We are true beautiful and were born with it." Anya ng dalaga.

"Really? But i saw your old picture. And it's.. Oops! I guess i don't have to say that."

Kitang kita ko ang pamumula ng mukha sa galit. Naku po. Dapat di ko na lang sinabi. Tanga ko!

Hindi na sya sumagot pa at nagpatuloy na lang sa pagkain. After ng kainan at sagutan portion namin, ako na ang naghugas ng mga pinagkainan naming lahat. At tulad ng dati. Sobramg dami at tambak na naman. Oh well. Ano pa bang ganap ko dito kundi ganito. T_T

Magsisimula na sana ako sa paghuhugas ng biglang sumulpot sa likod ko si Sophie. Seryoso ang mukha nya. Nag cross hands pa sya sa harap ko.

"야! 난 당신 을 좋아하지 않아. 내가 당신 을 처음봤을 때 , 난 당신을 좋아하지 않아. 당신은 당신이 우리에 대해 무슨 말을 조심 해야합니다. (Yah! I don't like you. The first time i saw you, i don't like you. You have to be careful about what are you talking about us.) 나는 당신이 온 때마다 다시 이동 하도록 할 수 있습니다.당신을 보면! 당신 같은 패자. (I can let you go back whenever you came from. Look at you! Your such a loser.)" Sabi nya na tuloy tuloy lang ang pagsasalita. Nosebleed na nga ako ee. Alam nio ba yun? -_-b

"Excuse me. I don't understand."

Tapos. Nagkatitigan kaming dalawa. Nararamdaman ko ang kuryente na dumaloy saming mga mata. Hindi ako magpapatalo sa babaeng to. Kahit ba na mas maganda sya sakin hindi pwedeng api-apihin nya ako dito noh!

Nagkakatitigan pa rin kaming dalawa. Ako ang unang umalis sa tinginan namin. Hayaan na nga lang.

"I think, you should go back to school again and learn how to respect other people. Like me." Sabi nya.

Sinamaan ko lang sya ng tingin. Malapit na kong maasar sa babaeng to. Pero kailangan cool lang ako. Hindi ko na lang sya pinansin at saka umalis sa harap nya. Ang kaso nagulat na lang ako ng bigla syang nagsisisigaw at umiyak. Hala. O_o

"Ahhh! Oppa! Oppa! 도와주세요! 그것은 상처 입니다! Oppa!" Sigaw nya.

(Ahh! Oppa! Oppa! Help me! It's hurt!)

Biglang nagpuntahan agad yung anim na mga lalake. Naitulak pa ako palayo habang nag sisink in pa rin sa utak ko kung ano ang mga nangyayari.(⊙o⊙)？

"오모! 그녀는 절단 된 입니다! 누가 당신에게 이런 짓을 ?" Si Neil.

(Oh no! She's been cut! Who did this to you?)

"That girl! 그것은 그녀의 잘못입니다." (That girl! It's all her fault.) Umiiyak na sabi ni Sophie na para bang bata na nagsusumbong sa barangay. At talagang ako pa ang itinuro na salarin ha? Wow.

Tiningnan ko si L.Joe. Hindi sya kumikibo. Tinulungan nya lang makatayo si Sophie at saka dinala sa ospital. Sumama naman ang mga ka-grupo nya. Grabe. Lakas maka minions nito ah? Joke! ?

.

.

.

.

.

After an hour, nakabalik na rin si L.Joe. Pero wala ang mga kasama nya. Siguro nandun pa rin sa ospital. O.A ha! Para ganun lang confine na agad? Epal. ? Oh well. Sinalubong ko na lang si L.Joe at seryoso ang mukha nya.

"Oh? Ano na daw ang nangyari?" Tanong ko.

"Bakit mo ginawa yun?"

"Alin? Yung paghiwa sa kanya? Oy! Hindi ako yun ah. Ewan ko nga kung paano nangyari yun ee."

"Anong hinde? Sinabi na ni Sophie sakin ang lahat! Nagkakaila ka pa!" Sigaw nya.

"Ee bakit ka sumisigaw? Malay ko ba sa gf mong story maker of the year!" Hindi ko napigilang sigawan din sya. Nakakainis ee. ?

"Siguro nga. Naiinggit ka sa kanya. Kaya ginawa mo yun."

"Ano?! At ako pa talaga? Yan siguro ang sinabi sayo ng babaeng yun! Hoy L.Joe! Para sabihin ko sayo hindi ako inggit sa kanya. Kasi after all plastik lang naman ang kagandahan nya!"

"Pwede ba! Wala kang pakealam sa kanya o kung ano man ang ginawa nya sa sarili nya. Ang pinupunto ko! Bakit mo ginawa yun sa kanya!"

"At sa tingin mo ako talaga ang gumawa nun ha?!"

"Oo!"

"Pano kung hinde ha? Pano kung ginawa nya lang yun sa sarili nya para maka agaw ng atensyon?"

"Hindi nya gagawin yun! Hindi sya kagaya mong makitid ang utak!"

Sabay walk out nya sa harap ko. Yan! Dyan naman sya magaling ee. Si walk out king. Grabe sya! Ako talaga ang pinagbintangan? Baka sya ang makitid ang utak? Hindi nya muna iniisip ang mga posibilidad. Basta, may masisi lang. Nakakainis! Hindi ko tuloy mapigilang mapaiyak. ?