LIVING WITH L. JOE FOR REAL?!!

Chapter 16

L. Joe Pov

I am now driving my car papunta sa shoot namin sa bench, habang kasama ko si Sophie sa loob ng sasakyan. I am really disappointed sa aking sarili dahil wala man lang akong nagawa para kay Kim. Hindi ko alam na may sakit na pala sya wala man lang akong nagawa. Gusto Kong suntukin itong manibela ko sa sobrang Inis ko pero I need to stay cool dahil nandito si Sophie.

"Are you Ok?" tanong nya.

"Yeah. Why?" sagot ko na hindi tumitingin sa kanya.

"You don't seem ok. Don't tell me you care for her." dagdag pa nya.

"And so? Do you give a f**k to that?"

Nagulat sya sa mga sinabi ko.

"Excuse me. First. Watch your language mister. Second. Why do you care?"

I smirked. Parang sira talaga tong babaeng to. Hindi ko nga alam kung Bakit sya nandito sa tabi ko ngayon. Samantalang sya ang unang nagsabi sa akin na kailangan nya ng space that's why she broke up with me.

"I don't need to tell you. Besides. We're already broken up. Hindi ko lang masabi ng diretso sa mga kasama ko dahil nandito ka pa."

"What? Sinong may sabi sayong break na tayo? I don't know that."

Nainis ako sa sinabi nya at bigla Kong Tinabi ang aking sasakyan sa kalsada.

"Anong ginagawa mo?" tanong nya.

"Diretsahin mo nga ako. Do you still love me?" tanong ko sa kanya. Para once and for all magka alaman na kaming dalawa.

"Of course!"

"Then, broke up with Henry! And get the hell out of that arrange marriage of yours!"

"What! How do you know about that?! I didn't tell anybody about that!"

"Hindi ako tanga Sophie. I know, magkasintahan pa lang tayo tinataihan mo na ako sa ulo."

"What?"

"So, ano na? Broke up with him. Now."

"You know I can't do that."

"Then, get out of my life!"

"What? What are you talking about?"

"Break na tayo Sophie, ok? so stop bothering me and confusing me at the same time!"

"Confusing you? Kanino? Don't tell me sa babaeng yun?"

"I don't need to answer that." tugon ko.

"Oh my Gosh.. I really hate her!"

"You know what. Let's stop this nonsense. I need you to get out."

"No! Hindi ako aalis dito hanggat hindi mo sakin sinasabi na may gusto ka sa babaeng yun!" sumisigaw na sya.

"And so what?! At saka I am single now. So why do you care?!"

"I told you we're not broken up!!!"

"Oh Common Sophie! That is bullsh*t!"

Napatigil kaming dalawa sa pagsisigawan.

"I told you hindi pa tayo break. I still love you L. Joe. And hindi ko rin Pwedeng Iwan si Henry. You know what will happen."

"Sophie. Let's end here. Let's stop hurting each other. You know. Things have change.." wika ko.

"No! I am not giving up on this relationship! I am not!"

"F*"* Sophie! Hindi ko na kaya to."

"Please L. Joe. Im gonna die if you leave me." sabi nya na umiiyak na.

Then, something happen. Bigla na lang nagflashback sa isip ko yung mga nangyari nuon. Ng gabing magpapakamatay sya nung akala nya iniwan ko na sya. Ang buong akala ko talaga tatalon na sya sa building na yun pero hindi yun nangyari dahil dumating ako. A biggest scandal of my life.

>>>>Fast Forward

Then, several days have passed. Kim NaNa got out of the hospital under Andrews support. He takes care of her all the time. I really don't know. Pero simula ng mangyari yung ma ospital sya hindi na kami nagkikibuan. Nauutusan ko sya pero palaging si Andrew ang sumasalo Niyon. Tapos, si Sophie, palaging dumadalaw din dito sa bahay. Palagi sya ng nasa tabi ko saan man ako mag punta. Kaya wala talaga akong oras para kausapin si Kim NaNa. Parang naging stranger na kami sa isa't isa.

Kim NaNa Pov

Nakalabas na rin ako ng ospital isang linggo na ang nakalipas. I know. Everythings not ok. Hindi ko rin alam kung Bakit kaya wag nio na Kong tanungin. Hindi ko alam kung Bakit sa tuwing makikita Kong magkasama sina L. Joe at Sophie nasasaktan ako,at oo na. Sabihan nio na akong O.A pero eto talaga ang nararamdaman ko. Siguro nga gusto ko na si L. Joe. Oh my gosh. Chipipay love L. Joe. Hindi kami bagay. Napaka layong mangyari. Dahil alam ko rin naman sa sarili ko na si Sophie ang gusto nia. Tingnan mo Nga kung makapulupot sya kay L. Joe parang ahas. Nandito kasi ako ngayon sa taas ng aking kwarto habang sinisilip sila sa baba ng Garden. Nagulat ako ng biglang tumingin si Sophie sakin. Agad akong umalis sa bintana. Shet.

"Ok ka lang?" biglang tanong ni Andrew.

"Ah. Oo. Anong ginagawa mo dito?" tanong ko sa kanya habang nakasandal sya sa aking pintuan.

"Wala. Just checking on you."

Natawa ako. "I'm okay. Kaya wag ka nang mag alala."

Tapos pumasok sya sa loob.

"Okay okay. You seem okay naman. So. You wanna hang out a bit?"

"Hala. Baka hindi ako payagan ni L. Joe."

Sabi ko sa kanya.

"No. Don't worry. Akong bahala."

"Sigurado ka?"

"Oo. Ako pa. Sige bihis ka na. Hintayin kita sa baba."

Tapos umalis na sya sa harapan ko. Napatigil ako sandali. Natatawa ako sa mga nangyayari ngayon. Pero sandali lang iyon dahil nagbihis ako agad. Simple lang ang damit ko. White stripe na t shirt at white na trouser and shoes. Tutal summer naman. Ganyan lang tayo pumorma. Simplehan lang natin. Bumaba na ako ng hagdan at saka lumapit kay Andrew na nakaupo sa Sofa.

"Tara na?" sabi ko na nakangiti sa kanya.

"Oh, your here. Tara paalam muna tayo kay L Joe."

"Ano? Akala ko nakapag paalam ka na." sira din tong lalaking to ee noh.

"Common." at saka nya ako sinama sa Garden kung saan nandun sina L. Joe at Sophie.

"Oh. Tamang tama. Nandito ka. Kim NaNa. Pwedeng paki kuha kami ng tubig. Naubusan kasi kami." si Sophie na feeling maganda sa kanyang dress na pang mayaman. At talaga nga naman. Inutusan pa ako.

"O-okay." nakangiti kong sabi. Hindi na ko tumanggi. Kailangan na nating magbagong buhay noh. Tama na away.

Kinuha ko yung pitchel na babasagin sa kanilang mesa. Habang papalapit ako, naririnig ko ang Mabilis na pagtibok ng puso ko. Gosh.. What is happening to me? Hindi ako tumingin sa kanya. Nahihiya ako. At saka ang awkward. Dire diretso lang ako sa pagkuha ng pitchel at saka dumiretso sa kusina.

Narinig Kong nagpapaalam si Andrew kay L. Joe. Hindi umimik si L. Joe kaya umalis na lang si Andrew.

Tapos ko nang ma refill ng tubig ang kanilang tubig kaya bumalik na agad ako sa Garden pero nabigla ako ng makita ko silang..

*c***k*

Nag kiss. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Napanganga ako nangilid ang mga luha ko. Hala. Para akong tanga. Bat ako ganto ngayon? Anong gagawin ko?

"Oh. Sorry. Na carried away lang kaming dalawa. Nandyan ka na pala." Si Sophie at saka lumapit sakin at kinuha ang pitchel na babasagin.

Nanginginig ako.

"Sino?" napatingin si L. Joe.

Shet. Agad akong tumalikod.

"Ah sorry po sir. Alis na po kami." sabi ko na lang at saka umalis na at pinunasan ang luha ko. Ang sakit guys. Para akong timang. Ang aga Kong na heart broken. Akala ko ba break na sila? Bakit ngayon nagkikiss sila dito na parang walang kasama sa bahay? Hmm!

Pumunta agad ako sa sasakyan ni Andrew at saka pumasok sa loob.

"Oh? Anong nangyari sayo?" tanong nya.

"Wala. Wait lang ha. Iyak muna ako. Saglit lang." tapos nahagulgol ako. Di ko kinaya bess. Ang sakit talaga. Waaahhhh!

"Ano bang nakita mo dun? At umiiyak ka ng ganyan?" tanong ni Andrew.

"Wala. Dalawang malaking tae." sabi ko.

Natawa naman sya sa sinabi ko at saka na nya pinaandar ang kanyang sasakyan at umalis na kami.

Pumunta kami sa isang Market Place kung saan maraming tinitinda na mga pagkain. Dito nilibre ako ni Andrew habang naka disguise sya. Nilibot nya ako sa mga Sea food restaurant at iba pang mga tourist spot sa Seoul. Okay naman ang naging lahat. Everythings seems perfect. We enjoy every bit of it. Here, I remain calm and my mind just flew away somewhere. Sa sandaling panahon na iyon, nakalimutan ko si L. Joe. Nakalimutan ko yung kiss nila ni Sophie. Nakalimutan ko yung sakit na nararamdaman ko. Nakalimutan ko lahat until such time nang tanungin ako ni Andrew ng tumigil kami sa isang Park na kung saan wala ganong tao.

"Do you like L. Joe?" tanong nya habang kumakain kami ng burger.

Nasamid ako bigla ng maitanong nya yun.

"Ano ka ba, Bakit ka nagtatanong ng ganyan?"

Natawa naman sya. At saka biglang sumiryeso ang mukha nya.

"Hindi nga. Do you like him?"

"Hoy, diretsahan ganun? Excuse me. Boss ko yun. Kaya never mangyayari yun. Ano ka ba."

"Sus. Obvious namang gusto mo sya noh."

"Woi! Parang sira to. Tumigil ka nga. Kung ayaw mong maniwala bahala ka."

"Oh sige na sige na. Naniniwala na ko."

Tapos pinag patuloy na lang namin ang is pagkain ng burger. Shete. Napaka sinungaling ko talaga mga ses. Ang bad!

Pero carry lang yan. At least ang alam lanng ni Andrew is Nothing. Di ba. Alam niyo guys, Simula nang ma ospital ako itong si Andrew na ang kasama ko. Hindi ko alam kung Bakit o kung paano kami naging close, ee sobrang timid ng taong to. Hayss. Ewan.

After naming mag bonding, nag decide na din kaming umuwi. Pagkarating namin sa bahay, nandito pa rin si Sophie. Aba. Magaling talaga. Sya pa ang nag luto at nag prepare ng dinner namin. Nakangiti syang sinalubong kami. Pero hindi ko na lang sya pinansin. Badterp ako sa kanya ee.

"Halika na kayo.. Sumabay na kayo sa pagkain." sabi nya.

"Ahmm.. Sige." sagot ni Andrew.

Hala. Bahala kayo dyan kumain kayo, basta ako pasok na ako sa kwarto ko. Baba na lang ako kapag tapos na para magligpit.

"Ikaw Kim NaNa, Common. Sabay ka na rin samin." Si Sophie.

Tiningnan ko lang sya. Nananadya ba sya?

Pero wala pa rin akong nagawa. Kaya heto ako, nasa mesa. Kumakain kasama sila. Ugh! This is so awkward!

Hindi ko ganong ginagalaw anng pagkain ko. Nakakailang kasi kasama sila, hanggang sa.. May makapansin sakin.

"Bakit hindi ka kumakain?" si L. Joe.

Sumagot akong hindi tumitingin sa kanya. "Busog kasi ako."

"Kung Busog ka, Bakit ka nandito?" sabi nya sa seryosong boses. Teka. Problema nito?

Hindi na lang ako nakakibo ng sabihin nya yun.

"Ahm.. Ako ang nag aya sa kanya." tapos sabay hawak nya sa kamay ni L. Joe. "Sorry. I don't know.." dagdag pa ni Sophie.

Medyo naiinis ako sa galawang Sophia ng babaeng to. Hindi ko alam kung Nananadya ba sya o ano. Malapit ko na ng tusukin itong carrot ee.

"If you don't like the food, then you can leave." si L. Joe.

"Wala naman akong sinabi na Ayaw ko ah." sagot ko. This time naka tingin na ako sa kanya.

"Then, kumain ka. Hindi yung nag iinarte ka dyan."

"Pag iinarte na ba agad yun? Problema kasi sayo, lahat pinapansin mo." this time napipikon na ako sa kanya (L. Joe)

"Ee dapat kumain ka. Para hindi sayang yung effort nung tao sa pagluluto."

"Ano bang problema mo?"

"Will you please stop." - - - Sophie.

Hindi na ko nakapagpigil pa at nag walk out na lang ako sabay akyat ko sa aking kwarto.

Epal talaga ng lalaking yun. Ang laki palagi ng problema sa buhay. Pati ako dinadamay. Tinatry ko na ngang mag move on tapos ginaganun pa ko. Iyak na lang ako talaga neto.

Pumasok ako sa loob at nilock ang pinto. At ayun na nga. Umiyak na ko ng todo. Oh Di ba ang sira. Yung lalaking emongoloid na yun ang nagugustuhan ko. Napaka bully naman! Gwapo lang sya, minsan may puso minsan wala! Emongoloid talaga! Waaahhhh!!!

Maya maya pa nagulat ako ng biglang may kumatok sa pinto ko. Agad Kong inayos ang sarili ko. Pagkatapos niyon binuksan ko na ang pinto. Si Andrew.

"A-anong ginagawa mo dito?" tanong ko sa kanya.

"Kim NaNa I know your not ok. Please. I can be your friend you can lean on." sabi nya sa mahinang boses na seryoso ang mukha.

Hala. Ang awkward.

"Ay? Andrew thank you ha. Pero ok lang ako talaga. Pramis." sabi ko.

"No. I know your not. Namumugto ang mga mata mo Kakaiyak ako pa lolokohin mo."

"Please Andrew."

"Kim.. I know you like L. Joe. I can see it in your eyes. Hindi mo lang maamin sakin. Kasi natatakot ka na baka, Baka I judge ka ng mga tao."

Luh. Ganun na pala ako ka-obvious. Hindi ako nakapag salita. Ang O. A ng moment na to pero hindi ko napigilan ang sarili ko na umiyak ulit. Kasi naman naalala ko na naman Yung ginawa nilang dalawa nung nag kiss sila ee. Shete. Palong palo yun girl.