Tahimik lang kami ni Yuan sa buong byahe namin pauwi. Hindi na ako nagsalita o nangulit pa dahil ramdam kong sobrang iritado na siya. Ayaw ko na rin namang makipagtalo pa sa kanya lalo pa nga at pansin kong medyo tinamaan na siya ng espiritu ng alak. Pasimple ko lang siyang tinitingnan kapag may pagkakataon, at nakikita kong napapapikit na siya. Nang makarating kami sa loob ng village, mabilis kong ipinark ang kotse sa tapat ng bahay namin. Nagulat pa ako nang lumabas si Yuan ng kotse, hindi ko pa man napapatay ang makina nito. Ang hindi ko pa napaghandaan ay ang malakas niyang pagsara sa pinto ng kotse. Tingnan mo ang babaeng ito! Hindi ba siya aware na kay Mama itong sasakyan na ito? Hindi naman ito katulad ng sasakyan nila na BMW! Mumurahin lang ito! Iiling-iling akong lumabas ng kotse
