Chapter Seven
She stared at him for a while. He was smiling at him. That same smile. That same sparks that fly. Finally, it’s summer again after five long years.
“For sure na-miss mo talaga ako. Hindi mo maalis ang tingin mo sa akin eh.” saka lang niya inalis ang mga mata rito ng sitahin na siya nito. Isn’t obvious?
“Ah hindi lang ako makapaniwala. You’re actually here. Hindi ka na bumalik magmula noong…” she wasn’t able to continue her sentence. Parang isang censored na bagay ang pangyayaring iyon.
Lumakad ito papunta sa post eng kuryente kung saan naroon pa rin ang ilaw. Saksi rin ang posteng ito sa isang matamis na nakalipas.
“Sorry kung hindi na ako nakabalik.” Tumigil ito sa paglakad at isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan. “May mga naging usapan kasi kami ni daddy. T
