Wala na akong nagawa kundi ang sumama kay Tita Lucy. Natatakot akong magtanong. Mukha itong determinado na kahit tumanggi ako ay ipipilit pa rin nito na sumama kaming mag-ina sa kanya. Nag-aalala ako sa kung saan niya kami maaaring dalhin.
Tahimik akong nakaupo sa loob ng sasakyan habang kandong si Diday na mahimbing pa ring natutulog. Hindi ko magawang lumingon sa gilid ko dahil natatakot akong makasalubong ang mapanuring tingin sa akin ni Tita Lucy. Ipinagdadasal ko na lamang na sana ay hindi sa mansiyon ang aming tungo.
" Huwag kang mag-alala Allie, hindi ko kayo dadalhin sa mansiyon."
Manghang nilingon ko ito. Hanggang ngayon ay kaya pa rin niyang basahin ang laman ng isip ko. Mas lalo tuloy akong nakaramdam ng kaba.
"Finally! We're here."
At saka lang ako tila natauhan mula sa
