Mahaba-habang usapan ang naganap sa amin ni Mama na masasabi kong hindi usual sa aming dalawa dahil hindi naman na ako nakakauwi sa bahay, ngayon na lang ulit at hindi naman kami nakakapag-usap talaga ng ganoon.
“Oh sige na, Anak. Magpapahinga na ako at maaga pa rin akong gigising bukas,” sabi nito. “Magpahinga ka na rin at maaga ka ring papasok bukas. Remember, unang araw mo sa trabaho mo,” paalala nito sa akin.
Tumango naman ako at ngumiti rito.
“Opo, Ma,” sagot ko.
“Mabuti pa, tama na. Itigil na natin muna ang pagdadrama at anong oras na. Inaantok na rin ako.”
Medyo tumawa naman ako sa sinabi ni Mama sa akin.
“Opo, Ma.”
Parehas kaming nagpunas ng mga luha sa aming pisngi.
“Basta, Anak, nandito lang ako, kami ng Papa mo at ni Ibyang ah? Huwag mong kakalimu
