Hilam sa luha ang kanyang mata habang itinakbo ang elevator. Mabuti nga lang wala siyang kasabayan sa oras na iyon. Napakabigat ng kanyang mga paa na ihakbang ito papasok. Gusto niyang sumigaw sa galit pero ano nga ba ang magagawa niya. Nagtiwala siya kay Brian.
Pagdating sa ground floor kaagad siyang patakbo palabas ng building. Bahala na kung may makakita man sa kanyang sitwasyon ngayon wala na siyang pakialam. Patuloy pa rin umiiyak habang nagbabantay ng taxi. Napakasakit sa dibdib lalo na’t nakita ,mismo ng mga mata mo ang ginawang panloloko ng taong mahal mo.
“Damn you both! At napahagulgol ito sa kanyang sariling kamay.
Naalala niya ang kabigang si Marianne. She needs someone’s to talk right now. Hindi niya kayang umuwi na ganito ang mukha niya.
Mabilis niyang tinawagan ang kai
