Chapter 42
Hindi ko malaman kung ilang oras o araw akong walang malay dahil sa sugat na natamo sa ulo. Basta't pagkagising ko na lamang ay may may tahi na ito at medyo mahapdi pa.
"Gising ka na, anak! Salamat sa Diyos," ani mama saka mabilis na lumabas at tinawag si papa.
"Malaki ang natamo mong sugat sa ulo anak. Pero maghihilom din iyan," saad ni mama at hinaplos ang kamay ko.
Mabilis na hinanap ng mga mata ko si Noven ngunit wala pa siya.
"Si Noven po?" tanong ko ngunit hindi sila nagsalita.
Umupo si papa sa tabi ni mama at mukhang may sasabihin sila.
"Anak.... Huwag kang mabibigla." Kumabog ang dibdib ko sa sinabi niya.
"Noong araw na may nagtapon sa'yo ng bote sa ulo, hinanap niya ang lalaki at matapos iyon ay na-set-up siya. May engkwentrong naganap. Sa kasamaang palad, natam
