Epilogue
Vernique's POV
Umalingasaw ang tunog ng binubuksan na malaking pinto ng simabahan. Ang lahat ng mga mukha ay nakatingin sa akin. Sa dulo ng red carpet ay naroroon ang taong mahal ko. Naroroon si Wilson, nakangiti at ang gwapo niya ngayon.
Ramdam na ramdam ko ang malambot na pagkakakapit ni Mommy at Daddy sa dalawa kong kamay. Nagsimulang tumugtog ang isang pamilyar na kanta, a song that makes my heart flutter. A song that makes me fall in love even though I don’t know if someone will smile at me.
Everybody’s faces were at me. Hindi ko mapigilan na ngumiti sa kanila kahit pa mas focus ako sa lalaking nasa altar nga ngayon.
Naglakad kami papunta sa altar. Patigil-tigil din ako sa paglakad dahil sa mga cameras na kuha nang kuha ng
