Kinabukasan, nakita ko na naman ang asawa ko na nag-aabang sa labas ng hospital. Kahit mukha itong walang tulog at bagsak balikat, pansin pa rin ang kaguwapuhan nito.
Hindi ko ito pinansin at tuloy-tuloy lang sa paglalakad. Wala pa si Niel ng mga oras na iyon at may inasikaso lang daw saglit.
"B-baby," pagtawag nito sa akin. Ngunit hindi ko ito pinapansin, hanggang sa hawakan nito ang mga kamay ko.
Muntik na akong magulat nang maramdaman ko ang init ng palad nito, parang may kuryenteng dumaloy sa pagdapo ng kamay namin. Ngunit ininda ko ito.
"Let my hand go," malamig na tingin at salita ang binitiwan ko rito.
"Please baby, makinig ka naman sa akin, sinabi sa akin ni Zindy ang lahat. Plano niya lang daw iyon, dahil gusto ka niyang saktan-"
Naputol ang pagsasalita nito ng umalis ako
