KABANATA XXI: Puno’t-dulo
1985 | Nakaraan | Ang tunay na kaibigan ay hindi madaling mahanap. Mula pagkabata, wala akong kalaro kun’di ang mga laruan ko. Hindi ako pinapayagan ni mama na makisalamuha sa ibang bata na mababa raw ang lebel sa amin. Minsan, sa paraalan, mayroon akong nakakausap at natatawag kong kaibigan. Akala ko mabuti ang intensyon niya sa akin at lahat ng ginagawa niya ay nagpapakita ng pagkakaibigan. Subalit huli ko na nalaman na ako ay sinasamantala lamang upang mas makilala raw siya at ako’y mautos-utusan. Mula sa kumpulan ng mga tao, agaw atensyon sa akin ang isang bata na sa tingin ko ay kaedad ko lamang, nakangiti kasi siya sa akin. Hindi katulad ng lalaki kanina na nakasimangot. Hindi inaasahang nilapitan ako ng batang babae, halatang nahihiya siya sa akin. Mukhang taga-Maynila rin gaya
- Writer
