MARKUS' POV
"BULLSHIT! Ayoko nga!" inis na sabi ko sabay hila ng kamay. Niliguan niya ako, binihisan, pinabanguhan para lang ayaing magpunta sa kung saan.
"Tara na, sasamahan tayo ni Mang Toti. Isang oras lang naman."
Pero wala rin akong nagawa nang simulan na niyang itulak ang wheelchair. Naipagpaalam na rin daw niya ako kay France kaya wala na raw problema.
Jean was inviting me to go to church. Linggo nang araw na iyon pero hindi siya nag-day off. Bukas na lang daw.
"I'm not a church-goer, you fool. Ikaw na lang ang mag-isa ang magsimba. Kung gusto mo gumala ka pa, wala na kong paki," patuloy na tanggi ko.
Ngunit dere-deretso siya hanggang madala na niya ako sa may elevator. "Kaya naman pala ganiyan ang ugali mo. Ganiyan ang mindset mo, dahil wala ang Diyos sa buhay mo."
Natahim
