Chapter 42

1407 Words

JEAN'S POV NASA madilim na pathway pa lang kami ng sinehan ay nangangatog na ang mga tuhod ko. Horror nga ang binili niyang movie ticket at talagang kahit ano'ng pagmamakaawa ko ay ayaw papigil. Yumakap na lang daw ako sa kaniya kapag natatakot ako. Siya ang paika-ika maglakad, ngunit parang ako ang akay-akay niya. "Mahilig ka kasi sa kape kaya nerbiyosa ka eh," natatawang pahayag ni Markus. "At ano namang kaugnayan ng kape at pagiging nerbiyosa sa pagiging takot ko sa mga horror movies?" tanong ko. Nakaangkla ang kamay ko sa braso niya for our 'mutual needs'. 'Pag na-out of balance siya ay maaalalayan ko siya, ako naman ay humuhugot ng tapang sa kaniya. "Hindi ba masyadong mahigpit ang kapit mo sa 'kin?" sa halip na sagutin ang tanong ko ay iyon ang naging pagtugon niya. Para naman a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD