(Gabriel’s POV)
Tahimik ang buong mansion, ngunit sa bawat tawa na naririnig ko mula sa kusina, para akong tinatamaan ng pako sa dibdib. Sa unang tingin, masaya siya. Puno ng ingay, puno ng kalokohan, gaya ng dati. At lahat ng tao sa paligid ay naniniwala. Lahat sila nakikisabay sa halakhak niya, lahat sila natutuwa na bumalik na raw ang “dating Mariz.”
Dating Mariz.
Pero sa mga mata ko, wala. Hindi ko nakikita ang totoo. Ang nakikita ko ay isang mukha na pilit ngumingiti, at sa tuwing naririnig ko yung pilit na tawa niya, imbes na matuwa ako, lalo akong nagagalit.
masyado siyang mahusay magpanggap.
Masyado siyang mahusay itago na parang wala lang sa kanya ang lahat.
Parang wala lang sa kanya yung nakita niya. Parang wala lang sa kanya na may ibang babae ako.
Alam kong nakita niya k
