Chapter 137
Cataleen’s Pov
NAGISING ako na may humahaplos sa pisngi ko. Agad kong idinilat ang mata ko ng dahan-dahan at nagulat ako nang makita ko ang pogi na bumili sa akin ng isda nong isang araw.
“Pogi..” sabi ko pa at napakurap-kurap nang ilang beses. “Teka.. buhay pa ba ako? Ikaw ba ang anghel na susundo sa akin?” Wala sa sarili kong tanong.
Ngumiti siya at hinaplos ang buhok ko. “Hindi ka pa patay,” sabi niya kaya nakahinga ako ng maluwag nang malaman ko yun.
Pero nang maalala ko ang taong humahabol sa akin ay bigla akong nakaramdam ng takot. Naalala ko rin ang tagiliran ko kaya napasapo ako sa gilid ng tiyan ko.
“Daplis lang ang tinamo mo. Nalinisan ko na ang sugat mo pati ang tuhod mo.” Sabi ni pogi.
Ibinalik ko ang tingin ko sa kanya at iniisip kung sasabihin mo ba
