Sinilip ko si Itay Bagweng sa labas, nasa hardin siya kausap pa rin sina Mang Menudo. Nakita ko ring panay ang ikot ng kaniyang paningin sa kabuuan ng labas ng mansion. Alam kong ngayon lang nakaapak si Itay sa ganitong klaseng kagandang bahay. Naawa ako sa kaniya dahil malaki na ang tinanda niya. Kahit ganoon pa man, bakas pa rin ang kasipagan niya para mabuhay kaming magkakapatid. Lalo kong na-miss si Inay Consing. Siguro kung buhay lang siya ngayon, alam kong magiging masaya siya para sa akin dahil nakatapos na ako ng pag-aaral.
"Huwag ka pong mag-alala, Itay kapag nakapagtrabaho na ako makapagpahinga na rin kayo sa pagpupukpok ng martilyo. Gagawin ko ang lahat na maiahon ko kayo sa hirap kasama ng mga kapatid ko. Ganoon din po sa inyo, Inay. Pinapangako ko pong tutulungan ko si Itay a
