Belleza
While on the way to Vazquez Shipment Company. I can't help to remembered my father. His hard work, determination and courage to end up owning the number one shipment company not only in the Philippines but also all around the world.
That's why I will make sure that all of his hard work would never be in vain.
"Nandito na tayo, senyorita," pukaw sa akin ni tatay Ronald. Siya ang aming family driver at asawa ni Nanay Felisa. Pamilya na rin halos ang tingin ko sa kanila. Pangalawang magulang.
Tumingin ako labas ng bintana kung saan kitang-kita ang napakalaking gusali.
Binuksan na ni tatay Ronald ang pintuan kaya lumabas na ako.
Nakarinig ako ng singhapan mula sa mga empleyado na nasa labas na natigilan at dumako ang tingin sa akin.
Hindi ko talaga pinaalam ang pagdating ko. Gusto ko makita kung paano pinapalakad ang kumpanya ni Papa.
Nagsimula na ako maglakad at hindi pinansin ang mga empleyadong bumabati sa akin.
"Goodmorning Ma'am," nakayukong bati ni manong guard.
Diretso lang ang aking tingin na nagpatuloy maglakad.
Nakita kong bumukas ang elevator at nagmamadaling lumapit sa akin ang secretary ni papa.
Huminto ako sa paglalakad ng malapit na siya sa akin.
Nang tuluyan siya makalapit ay yumuko siya at binati ako, "Good morning Ms.Vazquez."
Naramdam ko ang tensyong namayani sa buong ground floor.
Kung may mahuhulog mang karayom ay maririnig iyon sa katahimikan bumalot sa buong paligid. Walang nais gumalaw at magsalita.
Well, that is my effect and must stay like that.
"Where is Mr.Samaniego?" pagbasag ko sa katahimikan.
"He is already in the conference room together with the shareholders," mabilis na tugon niya.
Pagkarinig ko sa sagot niya ay nagpatuloy na muli ako maglakad upang magtungo sa elevator.
Nagbigay daan naman siya at sumunod sa aking likuran.
Nagbigay daan rin ang ilang empleyado na naghihintay rin sa elevator.
"Papa don't have private elevator?" tanong ko sa secretary ni papa.
"Nothing Ms.Vazquez. He likes joining us," sagot niya.
"Well, me, I don't like. So, inform to everyone that one I'm inside the elevator, I don't want anyone to join me, except you, understood?" sabi ko at di nakalagpas sa akin ang mga matang mapanghusgang tumingin sa akin.
"Noted Ms.Vazquez," sagot niya.
Nang bumukas ang elevator ay pumasok na ako at kasunod siya.
Pinindot niya ang 10th floor kung nasaan ang opisina ni papa. Ito ang pinakahuling palapag at rooftop na ang kasunod.
Ilang minuto lang ay huminto na ang elevator at bumukas. Tumingin muna ako sa aking wrist watch, it's already 10:00 am.
Nauna akong lumabas at sumunod siya sa aking likuran. Dumiretso ako sa conference room na dito rin makikita.
Pagkaharap ko sa may malaking pintuan ay huminto ako.
Mabilis naman lumipat ang secretary sa harapan upang buksan ito.
Pagkabukas niya ay mabilis rin akong lumakad papasok sa loob.
Malakas na singhapan ang aking narinig at mga gulat na mukha ang aking nakikita.
Are they really surprised?
"Ms.Vazquez, is good your here," sabi ni Angelo at lumapit sa akin. "Your chair is waiting for you." Sabay turo niya sa upuang nasa pinakasentro.
Naglakad ako papunta sa itinuro niyang upuan. Pagkarating ko dun ay hindi agad ako umupo. Inilapag ko lang ang dala kong clutch bag at tinignan isa-isa ang mga taong nasa loob ng silid na iyon. Para bang ipinapahatid sa kanila na they must give some respect to me.
"I don't know that people here don't have a manners!" malamig kong sabi.
"You did not inform us that you'll be here atleast we throw a party," sarcastically said by Mr.David.
Yes, I know them because I already investigate all the shareholders.
"That would be a great idea Mr.David." Kita ko ang pagbakas ng gulat sa mukha niya. "But no worries, it's just a waste of time," sabi ko at umupo na sa upuang nakalaan para sa akin.
Namayani ang katahimikan na tila ang bawat isa ay nagpapakiramdaman sa kung ano o sino ang babasag sa katahimikan.
"What now? Are we going to stare each other?" pagbasag ko sa katahimikan.
"Your really such a spoiled brat. Are you sure you can handle this one big company where in the fact you just like wasting money and party all the time," sabi ni Mr.Policarpio. Siya ang sumunod na may malaking share after ni papa.
Hindi ako sumagot sa binato niyang salita sa akin. Sa halip, nilipat ko ang tingin sa dalawa pang lalaki na kasama namin.
Sina Mr.Ventura at Mr.Perez. As far as I know, they are close with my father not just as business partner but as friends, too.
"It's good to finally see you here, iha," nakangiting saad ni Mr.Perez.
"I think let's just talk about you as being the new ceo," nakangiti ring saad ni Mr.Ventura.
Nakita ko ang pag-asim ng mukha nila Mr.David at Mr.Policarpio. Dismayado ba?
Pinanatili ko naman seryoso ang aking mukha. No emotion visible.
"This is not what we talk about Mr.Ventura. How could we let a spoiled brat run this company?!" bakas ang galit sa boses ni Mr.Policarpio.
"Mr.Policarpio is right," segunda ni Mr.David.
Mukhang mag-e-enjoy ako sa larong ito.
"What do you want to do? Her father owning the biggest percentage of share that gives her the right to sit as the new ceo," paliwanag ni Mr.Ventura.
Nanatiling akong walang imik at nakikinig lamang. Gusto kong marinig ang pinaglalaban ng dalawang kontrabida sa pag-upo ko bilang bagong ceo.
"And you will allowed her to be the ceo?For what? To make us all fall down!" malakas na rin ang boses ni Mr.Policarpio.
"Let give her the benefit of the doubt!" saad ni Mr.Perez.
Nakita kong kumalma si Mr.Policarpio pero bakas pa rin ang pagkadisgusto sa mukha nito.
"Why don't you marry my son, Ms.Vazquez. After all we already talked about it with your father...Is just that... your father passed away before we settle the arrangement," mahinahon ng wika ni Mr.Policarpio.
Naningkit ang aking mga mata sa narinig habang kita ko ang pagkagulat sa mukha ng iba naming kasama.
"In that case we will allow you to be the ceo and ofcourse it will strengthen the foundation of this company once you and my son got married. Like what your father and I planned," malawak na ang pagkakangiti niya ngayon.
Natawa ako na naiiling. What a stupid idea he got there!
Wala nga naman silang alam. Baka pare-pareho pa kaming maiwan nakanganga kapag nalaman nila ang last will ni papa.
"Mr.Policarpio suggestion is good, iha. Then everything will be in good shape. Lalo na kapag naikasal na kayo, mas dadami pa ang client natin kapag nalaman nilang nag-isa ang mga bigating pangalan sa negosyo," mahabang pahayag ni Mr.David.
Dahil hindi ko na gusto ang pinupuntahan ng usapan ay tumayo ako at humarap sa kanila.
"It's a big No!" madiin kong sabi.
Kita ko ang pag-igting ng panga ni Mr.Policarpio.
"We are here to make my turn over as ceo, legally. Now, if you have problem with that, settle it by yourself! If you can't accept me as your new ceo then sell your share. I could recommend people whose willing to buy it," nakangisi kong pahayag sa kanila.
"You can't do that!" bulyaw ni Mr.David.
Isang malakas na hampas naman sa table ang ginawa ni Mr.Policarpio. Nanlilisik ang mga matang nakatingin sa akin.
"And who do you think you are?" Nakatayo na rin siya. "Do you think having the biggest share of stock can keep you safe at all? Your wrong young lady. There are lots of way to make you leave as the ceo! Don't be so stubborn, just agree on us and things will be easier," patuloy niyang pagkontra.
Nakipagtitigan ako sa kanya. I do respect older people but it depends. Just like now. How would I respect them if they don't know how to respect me too.
"Why? You can't accept that a young lady like me will be your ceo? A young lady like me will be the one commanding you. A young lady like me might destroy you."
"Bullshit!" malakas na mura ni Mr.Policarpio. "How dare you talk to us like that? You're really don't have manners! We are older than you! And we also been in this business for a long time. How dare you to insult us!" Binalingan niya ang tatlong matandang lalaki kapagkuwan ay dinuro ako gamit ang kanyang hintuturo. "Is this the one you want to run this company? Someone who lacks manners? Oh'cmon! Is like you want us to invest to a scammer."
Walang sumagot ni isa sa tatlong matandang lalaki. Habang si Mr.Policarpio ay nagtatagis na ang baga sa galit na nararamdaman.
I don't really get him. Masyado siyang apektado.
"Mr.Policarpio, if I were you I will just accept it and stop acting like a kid like someone stole your favorite toy," sarkastiko kong sabi rito.
Ibinaba na niya ang kamay na nakaturo sa akin at binigyan ako ng matalim na tingin.
"Mr.Samaniego, explain to them everything so they won't say that I'm too bad." Bumalik ako sa pagkakaupo ko.
"Good afternoon to everyone here. Now, that we have our new ceo, it just mean that everything might be change or not it depends to her decision. And we also know that it will not be easy for all of you to accept it because of what you heard about our new ceo. However, we can't deny the fact that we can't do anything on that matter but to follow it.
"We don't like to have a misunderstanding between you and the ceo. That is why we are proposing to all of you a deal from the new ceo."
Matiim lang ako nakikinig sa sinasabi ni Angelo. Hindi ko siya masyadong makita dahil nasa tabi ko siya, ayoko namang alisin ang mga mata ko sa mga kaharap lalo na kay Mr.Policarpio na gusto kong makita ang magiging reaksyon.
"What is the deal?" tanong ni Mr.Perez.
May iniabot na tig-i-isang folder si Mrs.Salazar ang secretary sa apat na lalaki.
"That's the deal. The ceo is asking one month to prove that she can handle the company with her enough knowledge and training. That once she failed us, she is willing to step down as ceo ang sell all her share," pagpapatuloy ni Angelo
Kitang-kita ko ang pagliwanag ng mukha ni Mr.Policarpio. As If I will let them win.
"That's a better idea," nakangising saad ni Mr.Policarpio habang nakatingin sa akin.
"Are you sure about it, iha?" nag-aalalang tanong ni Mr.Ventura.
Ramdam ko sa kanyang boses ang pag-aalala.
Tumayo na ako at kinuha ang aking clutch bag. "I think we are done talking. Now, let me focus to my job. I don't want to lose," sinabayan ko pa ito ng bahagyang pagtawa.
"Mr.Samaniego, I need the files in my office," bilin ko sa kanya bago ako naglakad palabas.