Her Memoire

Chapter 9

Nasaan na kaya iyon si Vivian? Kanina pa ako paikot-ikot dito sa campus, hindi ko siya makita. Nakarating na ako dito sa likod ng campus, ang hirap naman hanapin nun. Baka naligaw na iyon dito, hindi niya pa naman kabisado itong buong campus. 

May napansin akong nakaupo banda sa isang bench, nakatulala siya at parang ang lalim ng iniisip. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at tumayo sa gilid niya. Mukhang importante ang iniisip niya at hindi napansin ang pagtayo ko sa gilid niya. 

Kinalabit ko siya sa balikat niya na siyang ikinagulat niya. Ang cute. Nanlaki pa ang mata. 

 "Are you okay?" I asked him. 

 "I'm fine. Have you been here a long time?" nagtatakang tanong niya. 

 "No. I just arrived and noticed you so I came here. I'm actually looking for Vivian. Have you seen her?" tanong ko sa kanya. 

 "She was here earlier. I think she go back to the room already. We have talked and I think I pissed her. Scratch that, I actually did", malungkot na saad niya. Bakit naman kaya nainis iyon? Alam ko magkaibigan silang dalawa e. 

 "What did you say that pissed her off?", curious kong tanong. 

 "It's a personal matter. I don't think I have on the right shoe to tell you. But all I want to tell you, be patient with her. She may be feisty but she is kind and loving", nakaka-touch naman. Kung paano niya iexplain ang kapatid ko, nasesense ko na gusto niya ito. Nakaramdam ako ng kirot sa dibdib pero hindi ko nalang pinansin. 

 "Yeah, I understand. Thank you for respecting my sister's privacy. Hmm, do you— do you like her?" hindi ko mapigilang itanong kahit parang alam ko naman na ang sagot. 

 "I liked her. I did. But right now, I only saw her as my little sister. I have set my eyes on another girl", nakangiting sagot niya. Nakakainlove naman ngumiti ang isang 'to. Ano ba iyan, ang harot ko na. Pero sino kaya ang nagugustuhan niya ngayon? Sayang naman, baka gusto rin siya ng kapatid ko. 

 "I see. The girl you like right now must be lucky huh? You should pursue her", advice ko sa kanya. God, I think I have a crush on this guy. John Viel is actually a soft boy, nakakaattract. 

 "I will. For now, let's go back to the classroom. Fifteen minutes more and the break time is over", saad niya at tumayo na sa bench. 

 Nauna akong maglakad pabalik sa room at alam kong nakasunod siya sa akin. Pagdating namin sa hallway ay pinagtitinginan kami. 

 "Hala, bagay na bagay silang dalawa" 

"Naku, ang swerte ni John Viel, magand, mabait, at matalino iyang si Lara" 

"Swerte rin naman si Lara kay John Viel no? Matalino, gwapo, at mabait" 

"Ang cute nila kapag naging silang dalawa" 

 Ilan lang iyan sa mga narinig ko nang dumaan kami sa Junior Building. Hindi ko itatangging kinilig ako sa mga narinig ko. Agad ko siyang nilingon at nakita kong nakatitig na pala siya sa akin. Agad na namula ang pisngi ko nang magtama ang mata naming dalawa. Iniwas ko rin kaagad bago nagpatuloy sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa classroom.

Agad na dumapo ang mga mata ng mga kaklase namin nang makitang nakasunod sa akin si John Viel. Sana lang ay huwag nilang gawing isyu iyong pagsabay na pagpasok namin. Nang makaupo ako ay agad kong tinignan si Vivian at kita ko sa mata niya ang pagtataka. Para bang gusto niyang magtanong ngunit pinili niya nalang na manahimik.

Hindi na ako umimik nang dumating ang adviser namin hanggang sa matapos ang klase. Gayundin si Vivian, minsan ay nahuhuli ko siyang nagnanakaw ng tingin sa akin at agad rin namang umiiwas kapag tinitignan ko siya pabalik.