CHAPTER 44
Tumatak sa aking isipan ang mga titig na binigay sa akin ni Don Mariano nung huli naming pagkikita.
Sa dumaan na mga araw ay hindi iyon nawala sa isip ko. Parang kakaiba ang titig niya sa akin. Hindi ko makalimutan.
“Baby, what's on your mind?”
Napalingon ako sa aking katabi. Nasa iisang kama nakahiga ni Ninong. Wala kaming mga suot na damit. Kakatapos lang naming dalawa at nandito na naman kami sa isang bahay nila.
“Wala naman, Ninong.”
Wala naman siguro 'yong ibig sabihin. Guni-guni ko lang 'yon. Pilit kong kinalimutan ang mga titig ni Don Mariano sa akin.
Walang ibig sabihin 'yon, Ligaya.
Sinundo ako kanina ni Ninong at dito niya ako diniretso sa isang bahay nila.
Alam na agad ang gagawin kapag nandito na kami.
Nagkalat na ang mga damit naming dalawa sa sahig
