CHAPTER 43
Paika-ika akong maglakad nang pababa kami ng hagdan.
“Baby, should I carry you?” tanong nito sa akin. Nauuna siyang maglakad at nasa likuran niya ako dahil hindi ako makasabay sa paglalakad niya dahil na rin masakit ang aking mga hita. At bagal ko pang maglakad. Kaya naiinip na siguro 'to sa akin kaya gusto na niya akong buhatin ngayon.
”Kaya ko, Ninong.”
Kumapit ako ng mahigpit sa railings ng hagdan. Nagtatawa niya akong tiningnan kaya sinamaan ko siya ng tingin. Kung makatawa akala mo naman hindi siya ang may gawa nito.
“Are you sure? Kasi mukhang bukas pa tayo makakauwi kung ganyan ka maglakad at hindi ka magpapabuhat sa akin papunta sa sasakyan,”
Sinasanay ko lang ang sarili ko na maglakad dahil kung uuwi kami hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko kay Nanay kung saka
