Gentle Pain 2

BOOK 2 CHAPTER 14

“How are you there po, Tito?” biglang tanong ng binata habang patuloy na umiiyak sa kan’yang balikat ang dalaga. Nakayuko kasi s’ya upang yapusin ang pinakamamahal na nobya na lumuluha dahil sa lubos na pag-aalala sa seguridad ng kan’yang pamilya.

“You don’t need to worry about us, Ray. We’re fine here and safe,” mahinahong sagot ni Mr. Valerius mula sa kabilang linya. “How about you?”

Bumuntong-hininga si Ray at ‘di na nagkunawari pa. Naalala n’ya kasi ang pinangako nila noon ni Ruth sa mga magulang nito na kalianman ay wala na silang itatago sa mga ito. Ang pangakong ‘yun ang pinanghahawakan ni Ray upang tuluyang magtiwala sa kan’ya ang pamilya ng mahal n’ya lalong-lalo na ang ama nito.

“To be honest, it’s very difficult. We have no lead as to where the suspect is and we have no idea as to when and how she’ll operate. It’s nerve-wracking and stressful, Tito,” pagtatapat ng binata.

“How about the police? How’s their investigation and search going?”

“Unsuccessful. That lady is very elusive. They've also looked for the address of the company where their family's business once operated, but the landlord has no idea where the tenants went. Her permanent address on her personal page was also a made-up location," paliwanag ng binata.

Si Ruth, unti-unti nang tumatahan. Nakikinig na lang ito sa pag-uusap nina Ray at ng ama nito.

“She’s dangerous,” bulalas ng ama ni Ruth. Napatango lang si Ray.

Biglang gumalaw si Ray palapit sa upuan at kinarga ang mahal n’ya upang mapaupo ito sa kan’yang hita. Patuloy pa ring sinusubsob ng dalaga ang kan’yang mukha sa balikat ni Ray habang hinahaplos naman ng binata ang likod nito.

"I'm sorry you're all being dragged into this, Tito, but we're hoping she's only after us and won't target innocent people."

“Don’t worry about us, Ray. We’ll be on guard.” Naramdaman ni Ray na ngumiti si Mr. Valerius mula sa kabilang linya kahit ‘di n’ya naman ito nakikita.

Makalipas ang ilang sandal ay biglang pumasok si Steffan sa loob ng bahay at nagulat na lang si Ray na kasama nito si Police Chief Jovanni.

“Ray, the chief would like to talk to you,” pagpapaalam ni Steffan. The latter then directs the visitor to a seat and then settles on the vacant seat close to him.

“Tumango lang si Ray habang nakikinig ang sinasabi ng ama ng mahal n’ya. Nagtaka naman si Steffan kung bakit ‘di nagsasalita ang binata pero nung napansin n’yang may importante itong kausap sa phone ay ‘di n’ya mapigilang magtaka.

“Who are you talking to?”

“My girlfriend’s father,” saad ni Ray.

Dahil sa sinabing ito ng binata ay agad na nagtinginan sina Chief Jovanni at si Steffan.

“Hey, Ray?” pagtawag ni Steffan. Dahil may kausap s’ya ay tinaas n’ya na lang ang dalawang kilay bilang hudyat para kay Steffan upang ipagpatuloy ang nais nitong sabihin.

“Actually, there’s something Chief Jovanni would like to discuss with you. And it involves Miss Ruth’s family.”

Unti-unting nakukuha ni Steffan ang atensyon ng binata. “How important is it?”

Bumuntong-hininga lang si Steffan at in-assess muna kung paano n’ya mapapaintindi sa binata ang nais n’yang ipahiwatig.

"For the sake of both of you, we must make a major decision. It's so big that we have to make some sort of collective decision about something," saad lang ni Steffan.

Halos ‘di nan ga naintindihan ng binata ang mga sinasabi ng ama ni Ruth mula sa kabilang linya.

“Tito, let me put you on-hold for a minute. Is that okay?” magalang na waring ng binata.

“Sure, Ray.” Dahil dito ay nagpasalamat si Ray at h-in-old ang kanilang pag-uusap.

“What are you trying to say, Steffan?”

“Chief Jovanni would like to have a conversation with you, Mr. A, Miss Ruth, and her family. It’s about how we can force Pauline to come out from wherever cave she’s hiding,” pagpapaliwanag ni Steffan.

Dahil sa sinabing ito ng huli ay tuluyang nang umayos ng upo si Ruth sa hit ani Ray at agad na nagpunas ng luha sa mga mata. Agad namang tumulong si Ray at mabilis na hinalikan sa pisngi ang nobya.

“Nailabas mo na ba lahat ng nasa damdamin mo, baby?” malambing na tanong ng binata.

Tumango lang si Ruth at maya-maya’y ngumiti ng tipid.

“We can put Miss Ruth’s family on speaker as we talk. Mr. A on the other hand is on his way here with Kevin,” balita ni Steffan.

Bigla namang napaisip si Ray at napalingon sa dalagang tuluyan ng tumahan. Bigla n’ya ring naalala ang mga salitang narinig n’ya mula sa bibig ni Ruth kanina sa kan’yang pagpasok.

“Hey, Steffan? Can you call Randy in for me?”

“Sure.” At agad na nagtungo ito sa labas. ‘Di umabot ng ilang minuto ay muling pumasok sa loob si Steffan at sa pagkakataong ito ay kasama n’ya na si Randy.

“Tawag n’yo raw po ako, Sir?”

“Randy, can you please fetch Miss Ruth’s family? You’re already familiar with their address, right?”

“Yes, Sir,” magalang na sagot ng driver.

“Okay. Bring someone else with you as your fetch them,” utos ni Ray.

“Understood, Sir.” Pagkatapos nito ay yumukong muli si Randy at agad na lumabas ng pinto.

Matapos ito ay lumingong muli ang binata sa nobya. Muling naluluha si Ruth pero pinigilan ito ni Ray.

Kinausap muli ni Ray ang ama ni Ruth at nilahad dito tungkol sa nais n’yang mangyari.

“Tito, papunta po r’yan ang isang ko pong driver, ipapakuha ko po kayo dahil nais din kayong makausap ng mga pulis na may hawak ng kaso ni Pauline,” paliwanag ni Ray.

“Huh? Eh gabi na Ray eh,” gulat na saad ni Mr. Valerius. “Okay lang po ‘yun, gusto rin naman po kayong makita ng mahal ko,” ngumingiting saad ng binata habang lumilingon kay Ruth na wari’y inaasar ito.

‘Di na lang sumagot si Mr. Valerius at masayang binalita sa mga kasamahan sa kabilang linya na susunduin sila ngayong gabi papunta sa mansion ni Ray.

Rinig nila Ray at Ruth ang mga tawanan mula sa kabilang linya at maging sila rin ay napangiti na rin.

Tiempo namang dumating si Apollo nang tuluyan nang nagpaalam si Ray sa pamilya ni Ruth at binaba na ang tawag.

‘Di gaya nung nakita nila ito nung linggo, ngayon ay muling bumalik ang dating mga kinikilos ni Apollo. Muling bumalik ang pagiging palangiti nito na wari’y walang problemang iniisip.

"Let's wait for Ruth's parents to arrive before we begin the meeting, Apollo," saad ni Ray.

“No problem with me, Ray,” saad nito at umupo na sa may couch sa tabi ni Jovanni.

“How about you, Sir? Can you wait?” tanong naman ng binata sa pulis.

Mapapansing mukhang naiilang ito kay Ray. Mahahalata rin kasi na nayayamot sa kan’ya ang binata dahil tinago pa nito ang tunay ng nangyari sa kanila.

Ngumiti lang ito ng tipid sabay tumango.

Si Steffan naman, tinawag si Manang Lita. He told her to ask the guests what kind of beverage they would like. And the old woman complies as she walks around asking the guests if they like coffee, tea, or something else.

Ray and Ruth, on the other hand, continue to do their lovey-dovey moments not minding the people around them.

As for Ray, his only concern is Ruth’s happiness and so long as she is sad, he has work to do.