Inabot ni Lalaine ang palad ni Evo ngunit nang hilahin siya nito patayo ay sinadya niyang sumubsob sa malapad nitong dibdib. Mistulang ahas na pumulupot sa leeg ni Evo ang kaniyang dalawang braso.
"I-I'm sorry. . . N-nawala ang balanse," pagsisinungaling ni Lalaine.
Hindi niya tinatanggal ang mga mata sa pagkakatitig kay Evo. Hawak naman nito ang kaniyang likod para alalayan siyang hindi matumba.
“It's okay, Miss. Are you alright?”
Lumalim ang mga linya sa noo nito nang matitigan nang husto ang kaniyang mukha sa malapitan.
"W-wait. I think I know you. Lalaine Montenegro, right?"
Mabilis na itinulak siya nito palayo na parang nandidiri. Kung maka-react ito ay daig pa niya ang mayroong nakahahawang sakit.
"Y-you know me?" kunwari ay walang alam niyang tanong.
Pasimpleng inayos niya
