Mapait na napangiti si Romana habang ang mga mata ay nakatutok sa payat na braso ni Vincent. Sa sobrang payat nito ay parang buto at balat na lamang ang katawan.
"Ubusin mo na itong pagkain mo para makainom ka na rin ng gamot maya-maya," aniya.
Ilang araw na itong walang gana sa pagkain. Siya lamang itong matiyagang nagpapakain dito.
Pilit naman nitong inubos ang lugaw na siya pa mismo ang nagluto.
"S-salamat sa pag-aasikaso mo sa akin, Romana. H-hindi ko alam ang gagawin ko kung wala ka.”
“‘Wag munang isipin iyon. Ang gawin mo ay magpalakas ka para sa baby natin.”
Matapos pakainin ay inalalayan niya ito patungo sa banyo upang magbawas. Nang tapos na itong dumumi ay siya pa rin ang naglinis ng pang-upo nito na ni minsan ay hindi pa niya nagagawa sa tanang buhay niya.
"Hindi ka ba
