CHAPTER 25
1997 Words
Chapter Twenty Five
Love And Justice
He defended me.
Iyon ang kumalma sa lahat ng galit na nararamdaman ko para kay Zuriel. Kahit na parte ng pagkatao ko ay ayaw maniwala doon, mas malaki pa rin ang pangungumbinsi nang utak kong baka totoo ngang iyon ang dahilan kung bakit siya napaaway kagabi.
At dahil sa nangyari kanina, parang gusto kong kabahan dahil baka malaman ni Davida at paalisin ako.
Humugot ako ng malalim na paghinga. But he's my boss. Kung talagang palalayasin niya ako at tatanggalin sa trabaho ay hindi na kailangan pang idaan kay Davida because he can do it himself, yet he did not. He gave me an option to leave or to stay if can remember it correctly, but why?
If I did cause the trouble, shouldn't I be punished? Nahilot ko ang aking sintido. Zuriel is really unpredictable.
Ipinilig ko ang ulo at nagpatuloy na lang sa paglilinis kahit na kusang inililipad ang utak ko sa kung saan.
If he really defended me, then I owe him an apology. Kailangan ko ring magpasalamat kahit na labag pa iyon sa kalooban ko. Maswerte na rin siguro akong hindi niya ako tinanggal sa trabaho dahil kung hindi ay hindi ko na alam kung paano pa magsisimula at matatapos ang misyong ito. I don't want to be a disappointment to Valados Alcatraz. Nakakahiyang ang isang well trained Zavŭrshil ay hindi malalagpasan ang kanyang napaka-simpleng misyon.
I just wished I knew where my friends were. Mabigat kaya ang misyong napunta sa kanila? Did they already finished their mission o gaya ko rin silang hindi pa nakakausad? Kung sana nasa gitna na lang talaga ako ng giyera ay baka may chance pang mabilis kong matapos iyon hindi sa ganito na marami akong emosyong kailangan pang pagdaanan.
Nagkaroon ng pag-asa ang puso ko sa buong araw na pagkakalugmok ng bumisita si Symond kinagabihan.
Zuriel is still in his office at nang makita ko naman ang lalaki ay ako na ang nag-presintang ihatid siya sa boss ko.
"Glad you did not witnessed that." aniya nang mapunta agad ang usapan namin sa lalaki.
"Maaga po kasi akong inutusang magpahinga ni Miss Davida kagabi pero matanong ko lang po, ano po ba talagang nangyari bakit sila nag-away?"
Bumagal ang mga hakbang niya't bahagyang tumagal ang titig sa akin. I smiled sweetly at him.
"Hindi naman po sa gusto kong makialam pero kung ako po ang dahilan no'n, hindi po ba may karapatan akong malaman?"
"Right," he said nodding his head. "You're actually the reason of that fight, tama ka."
"May sinabi bang hindi maganda sa akin si Zuriel? Alam kong maid lang ako pero pagdating sa pagkatao ko ay hindi ko 'yon mapapalagpas. Kung binastos niya man ako, ngayon din ay aalis na ako sa trabaho rito."
"No," maagap niyang sagot na tila nataranta sa mga narinig. "It's actually the other way around, Tasiana."
"Po?"
Huminto siya at hinarap ako para mas ipaliwanag ang mga nangyari.
"Jason, one of our colleague was drunk and he said something disgusting about you repeatedly so Zuriel had to do something about it. Hindi ko rin masyadong nasundan lahat dahil marami na ang nainom ko at may sarili akong kausap pero iyon ang totoong dahilan. He defended you and don't worry, hindi ka matatanggal sa trabaho dahil lang do'n o kung tatanggalin ka man ni Zuriel ay kilala mo na ako. You can work for me anytime you want, alright?"
I appreciate him for telling me the truth. Kahit na hindi ko lubusang mapaniwalaan ang katotohanang iyon ay kailangan kong tanggapin. I forced a smile when he touched my shoulder.
"Don't worry about it. Kakausapin ko si Zuriel kung natatakot kang mawalan ng trabaho.
"Salamat po."
He smiled and nodded at me. Inihatid ko na siya sa opisina ng lalaki pero dahil sa nangyari sa pagitan namin kaninang umaga ay ni hindi ako nito nagawang tignan.
Isang malalim na buntong-hininga ang muling kumawala sa aking bibig ng sumara ang pintuan ng kanyang opisina. I need to apologize to him kahit na ikababa ko iyon ng sarili. Kung talagang dinepensahan niya ako sa mismong kakilala niya ay deserve niya ang pasalamatan.
Ilang minuto lang silang nanatili sa opisina at lumipat naman sa garden para doon kumain ng hapunan. Nagboluntaryo akong magsilbi sa kanila at hindi naman nagreklamo ang mga kasama ko. Si Davida naman ay masama ang pakiramdam kaya maagang nagpahinga kaya wala nang nakapigil.
Kahit na pilit akong iniiwasan ng tingin ni Zuriel sa tuwing lumalapit ako sa kanilang lamesa ay alam kong damang-dama niya ang presensiya ko.
They were talking about someone noong unang lapit ko. Sa pangalawang pagbalik naman ay tungkol na iyon sa negosyo kaya binagalan ko ang pagsisilbi.
"Transportation of the goods will be done tonight," si Symond. "We need more available cargos next week for our Shenzhen deal so you might want to look into that."
Tumango lang si Zuriel habang patuloy sa pagkain. So he's into the Razgov's dirty business, too at hindi malabong ang mga kasama rin kagabi ay parte ng malaking illegal na negosyo. I bet it's drugs they were talking about. Rave said that the Razgov's has a lot of friends in the government at ang mga malalaking taong iyon ang dahilan kung bakit hindi matigil-tigil ang kanilang mga operasyon.
"This is the biggest deal we've ever acquired Zuriel so please stop thinking twice about it. In fact, we should celebrate because this is only just the beginning. Once we get the Dongjjian, your business will grow more and there's no stopping the Razgov Empire."
Nahinto ako sa pagbuhos ng juice sa baso ni Symond dahil sa narinig.
Dongjjian is one of the biggest drug dealing empire in the world. Dongjjian Xhi lo, an alias known as the kingpin of the empire has a multi-billion dollar narcotics operation. They are one of the biggest player in drug industry.
Sa sobrang makapangyarihan ng organisasyong iyon ay kahit puno na ng ebidensiya ay wala pa ring nakapagpapahinto sa mga ito at hanggang ngayon ay patuloy pa ring namamayagpag. Dongjjian, along with the others are part of Valados Alcatraz's mission, pero dahil mabilis lumaki at maging makapangyarihan ng kanilang mga emperyo ay hindi rin iyon naging madali kahit sa organisasyong pinanggalingan ko.
This is why I'm here. Kung nakuha na ni Zuriel ang Shenzhen deal ay ibig sabihi'y nakaharap niya na rin ang pinaka-pinuno nito at hindi malabong pati si Dongjjian Xhi lo mismo! My mission will be in jeopardy if that happens.
These assholes are really hungry for money and power. Hindi na nila naiisip ang mga maliliit na taong kumakapit sa patalim para lang may maipakain sa mga pamilya nila. They were taking advantage of all the people who has no other choice in life at kapag ang mga ito na ang napahamak ay wala na silang pakialam. They were all selfish f***s who deserves to die. Nagtangis ang bagang ko sa naisip.
"Are you okay, Tasia?"
Napapitlag ako't agad na natapon ang juice sa pitsel na hawak diretso sa pantalon ni Symond!
Shit!
"Sorry sir! Sorry!" nagmamadali kong kinuha ang table napkin at wala na sa sariling ipinunas iyon sa nabasang parte kahit pa nasa gitna iyon ng kanyang hita!
"Tasia, it's okay." hindi na nakagalaw na sabi ni Symond dahil siguro sa paglapat ng kamay ko sa kanyang katawan pero hindi ako tumigil.
"Hindi ko po sinasadya. Pasensiya na po talaga!"
"Don't worry about me," kabadong tawa ang lumabas sa kanyang bibig na tila naaapektuhan na sa ginagawa ko. "I'm fine."
"Enough!" malakas na putol sa aming dalawa ni Zuriel na ngayon ay nakatayo na't sunod ko na lang naramdaman ang paghila sa kamay ko palayo sa kanyang kaibigan at pagdala nito sa akin papasok sa bahay!
"S-Sir Zuriel, hindi ko po talaga sinasadya–"
"Are you really trying to make me mad, huh?!" nagngingitngit ang bagang niyang singhal habang hindi binibitiwan ang aking braso.
Hindi ako gumalaw at nagkunwaring takot na takot sa ginagawa niya kahit na ang tanging nararamdaman ko lang ay pagkamuhi dahil sa mga nalaman.
He's as evil as his father for allowing this to happen. Masyado siyang makasarili at sa impiyerno lang nababagay ang mga taong katulad niya!
"Hindi ko po sinasadya... I'm really sorry." pinilit kong umiyak kaya imbes na magalit ay agad na lumuwag ang pagkakahawak niya sa akin matapos nag-unahang tumulo ang mga luha ko.
"Sorry po..." muli kong hikbi habang pinipigilan ang sariling bunutin ang kutsilyo sa hita ko at isaksak diretso sa ngala-ngala niya.
"s**t!" he cursed so hard and then let my hand go.
Natigil ang pagluha ko sa pagtalikod niyang tila hindi kinaya ang nakita sa akin. Like my tears were daggers in his heart. Umangat ang gilid ng aking labi pero nagpapatuloy pa rin sa kunwaring paghikbi.
"I'm really sorry, sir..."
"Just get the hell out of my sight, Tasiana."
"Sir..."
"Umalis ka na!"
Marahas akong napalunok dahil doon, pero imbes na magpumilit pa ay sinunod ko na lang ang kagustuhan niya.
I've already got what I needed at wala na rin akong panahong mag-inarte sa harapan niya dahil muli na naman akong nakakaramdam ng galit.
Pagbalik sa kwarto ay ipinaubaya ko sa mga kasama ang pagsisilbi sa mga lalaki. Naiwan ako sa loob kaya nagkaroon ako ng pagkakataong balikan ang mga nalaman.
Pakiramdam ko'y bumibigat ang aking ulo sa lahat ng napagtagpi-tagpi. Zuriel is making his way up and he's doing it fast. Ang mga taong ka-deal niya ngayon sa negosyo ay mas malalaking tao at hindi na lang basta-basta. Hindi madaling makaharap ang mga pinuno ng kahit anong drug empire and VAO dedicated everything to trace them all down but they're still trying until now.
Zuriel, on the other hand has access to these criminals. f**k, what else will I discover?
I called Rave and told him what I knew. Hindi na nagtaka ang lalaki sa mga ibinalita ko pero naalarma ako sa sinabi niyang kailangan kong bilisan ang ginagawa nang sa gayon ay hindi na umabot pa sa Dongjjian empire ang kanyang koneksiyon. Kapag kasi nakuha na rin ni Zuriel ang loob ni Dongjjian Xhi lo ay magiging malaking dagok na iyon sa lahat ng misyon ng Valados Alcatraz. Magiging mahirap na ring puksain ang lahat ng mga pinipigilang mangyari ng VAO lalo na ang mas pagbaon sa hukay ng mga kaawa-awang taong kumakapit sa kakarampot na perang kapalit ang sarili nilang mga buhay.
Pakiramdam ko'y nabibiyak na ang ulo ko lalo na't anim na buwan na lang ang ibinigay niya Rave na palugit sa akin.
Sa loob ng mga buwang iyon ay makuha ko na dapat at malaman ang lahat ng kanyang koneksiyon. I need to know who else he deals with, kung maswerte ay makilala ko mismo ang mga iyon ng personal pero kung paano? Iyon ang kailangan kong paghandaan at muling pagplanuhan.
Kahit na alam kong galit pa rin sa akin si Zuriel, alam kong may tyansa pa rin ang aking misyon lalo na sa naging reaksiyon niya kanina.
Kung gano'n ang epekto sa kanya ng pag-iyak ko bilang katulong niya, alam kong kaya ko pang doblehin ang lahat ng kanyang mararamdaman kapag napalapit na ng tuluyan ang loob niya sa akin.
If it means seducing him, then I'll do it. If his p***s is the only way to make my mission successful, then I'll f**k it. Wala na akong pakialam kung kailangan kong ibigay ang sinasabi nilang pinaka-importanteng bagay na maibibigay ng isang babae sa kanyang magiging asawa.
I am no man's wife. I will never have someone to dedicate my virginity with because we are not made for that kind of stupidity. Justice always outweigh love and dedicating my life to VAO is the only reason I exists.
I won't mind giving Zuriel my virginity because being a Zavŭrshil only means one thing, and that is to survive and nothing else.
~~~~~~~~~~~~
Full version of this story is only available on p*****n and VIP group. message CENGCRDVA sss PAGE to read the full story.
- Writer
