Chapter 50
[Marcus’ POV] “Wake up, sleeping beauty...” hinaplos ko ang mukha ng babaeng pinakamamahal ko. I know, I’m so stupid nung nagmakaawa akong sana ako na lang iyong mahalin niya. I sighed. Bakit ba lahat ng pagsisisi ay nasa hulihan? I loved her so much na hindi ko alam kung saan ako pupulutin kapag pinili na niya talaga si Gustavo. Malamang sa kangkungan! Tsk! Goddamnit! Bakit ba kasi ang slow nitong puso ko! Natatakot ako na bigla na lang niya akong ipagtabuyan o di kaya’y hindi na pansinin. For almost a year ay pinilit kong matuon sa’kin ang buo niyang atensyon. Which is alam ko namang mali. Dahil alam kong kahit anong gawin ko... kahit maglakad pa’ko sa alambre eh hindi ko talaga mababago ang nararamdam ni Vicky para kay Gustavo. Minsan, napapatingin tuloy ako sa salamin at napapaisip k
- Writer
