EPILOGUE

1015 Words

AFTER 1 YEAR Nik's POV Malamig na hangin ang yumakap sa akin pagkababa ko pa lang ng sasakyan. Tahimik at walang katao-tao ang paligid. Mabigat ang balikat habang nag lalakad ako papunta sa kinaroroonan niya. Bawat hakbang ay tinatraydor ako ng mga luha ko. Nang makarating ako sa kinaroroonan niya ay inilapag ko na ang paborito niyang pulang rosas. 'Always in our memory, Forever in our heart.' “Magandang gabi, binibini,” hindi na napigilan ng luha ko ang tumulo kaya naman ay hinayaan ko na lang itong umagos. “Pero mas maganda ka pa sa gabi kung nandidito ka.. Sa piling ko..” Tinanggal ko ang mga maliliit na tuyong dahon sa ibabaw ng puntod niya at humiga sa tabi neto. “Ang daya mo. Sabi mo mag pagaling ako dahil kailangan pa kitang habulin. Sa kabilang buhay mo ba gustong mag pahabo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD