Her Secretaries

Kabanata 6: Those eyes

(Angel’s POV)

Ako pa ngayon yung tinanong niya about, ano ang kailangan ko sa kaniya?

Agad akong iniwas ang mukha ko sa kaniya. And I walked papalayo sa kaniya. I felt strange lalo na yung pag-iiit ng aking pisngi. Pagkaharap ko ay siya namang pagbulaga niya sa akin. Napahawak ako sa aking dibdib sabay sigaw, “ginulat mo naman ako.” At hindi ko naiwasang mapahabol hininga.

I need to be classy at the same time strict since I am Angel Lim Carillo and this guy infront of me is my new secretary. “Lumayo ka nga!” And I pushed him away pero agad niyang hinablot ang kamay ko dahilan na mapayakap ako sa kaniya. Dinig ko ang kabog ng puso niya. It is calm at ang bango niya.

He poked my head and brushed my hair. “Ganiyan, huwag kang harsh.” Pagsasambit niya pa. bahagya akong napatigil and I found my self na nasisiyahan ako sa kaniyang ginagawa.

“Wait,” pagsasambit ko pa. He pushed me into the wall and locked his arms. “Hindi ako makagalaw.” Inis ko pang sabi.

Inilapit niya muli ang pagmumukha niya sa akin. “You are now mine.” At agad kong ipinikit ang aking mga mata.

“The hell you are taking about?” Pagpupuna ko sa kaniya. “Linawin ko sa iyo, I am your boss and you are my secretary.”

“But you capture my heart.” Napatigil ako sa sinabi niya.

Napalingon ako sa pintuan nang marinig ko ang ingay nang pagbukas nito. “You are so indecent Mr. Sandoval.” Kita ko ang mga tingin ni Ruther na punong-puno nang galit.

Papalapit siya sa amin ni Martin pero hindi pa rin inalis nito ang mga kamay niya. “Let me go,” bulong ko and I am sure na rinig niya iyon. Sa halip na sundin niya ako ay tumingin lang siya sa aking mga mata.

“Let her go!” At agad akong hinila ni Ruther.

Nakikita ko silang nagkatitigan. I know those sights. “Wait, don’t make a scene sa harap ko.” Pagsasabi ko pa sa kanilang dalawa.

Hindi pa ako nagtatagal sa lugar na ito pero parang may hindi magandang mangyayari. “Both of us are the secretaries of Miss Carillo.” Agad akong tinitigan ni Martin sa mga mata.

Itinago naman ako ni Ruther sa likuran nito. “I know that.” Paglilinaw pa ni Ruther kay Martin.

Inangat ni Martin ang kaniyang kamay. “We should help each other right?”

Kinamayan naman siya ni Ruther. “That is the best thing that we can do.” Napabuntonghininga naman ako. Akala ko ay mag-aaway silang dalawa.

-_-_-_-

“Mag-uusap na lang tayo mamaya.” Pahayag ni Angel pagkaalis nito sa kaniyang office room.

Pagkaiwan niya sa dalawa ay agad na humakbang papalayo si Martin. “I will keep my eyes on you.” Saad ni Ruther habang inaayos nito ang kaniyang eye glasses.

Ngiting inis sa kaniya si Martin. “Do whatever you want.” Habang papalabas ito sa silid ay may sinabi pa siya kay Ruther. “You can’t hide the mere fact na may gusto ka kay Ms. Angel.”

“Bakit, ikaw ba hindi?” Nainis si Martin sa sinabing iyon ni Ruther at agad na siyang umalis nang tuluyan.

Naiwan si Ruther sa naturang silid. Napatingala sa malaking portray na nasa harap nito. “Pamilyang Lim-Carillo.” Pagsasambit niya pa. “My loyalty will always be with you.” At tinitigan niya nang mabuti ang litratong nakangiti si Angel.

Kasama ang kaba ay dali-daling pumunta si Angel sa hardin ng kanilang mansion. “Muntikan na iyon.” Pagpapakalma niya sa kaniyang sarili noong uupo siya sa bench na malapit sa fountain.

Si Martin naman ay nakatitig sa kaniya mula sa malayo. “She is so attractive.” Pagsasaad pa nito habang nakatingin sa babaeng mukhang diyosa. “Her name suits her well.” At ngumiti siya. Tamang-tama naman na napalingon sa kaniyang kinaroroonan si Angel.

Nakapinta ang pagkagulat sa kaniyang mukha. “Hanggang dito pa naman, sinusundan niya ako?” Nakaramdam siya nang takot.

Agad na umalis si Angel at tumungo sa kaniyang silid. “Bakit ba kinuha siya ni mom na maging secretary? Yes, he is capable pero nakakatakot siya.” Pagsasalita ni Angel habang nanghihilamos ito. “Maraming alam naman ako sa kaniya pagkabasa ko ng information about him. But he is so creepy.” Pauulit pa nito.

“Why you find me creepy?” Napahinto si Angel pagkadinig niya iyon.

Unti-unt niyang inangat ang mukha nito at napatingin sa lalaking nakatayo malapit sa kaniya. “Nandito ka naman?” Bumilis naman ang pagpintig ng kaniyang puso.

“Kasi alam kong ako ang nasa isip mo?” At tumingi sa paligid si Martin.

Agad na pumunta si Angel sa pinto at sinabihan siya. “Umalis ka nga! Pumapasok ka sa silid ko na walang paalam!”

“Sa susunod kasi siguraduhin mong isara yung pinto.” Pagdadahilan ng bintana.

Winasiwas naman ni Angel ang kaniyang kamay. “I don’t care! Get out of my sight!”

“Ang sungit mo naman.” At isang malakas na pagsara ng pinto ang kaniyang ginawa.

Napasandal sa pinto si Angel sabay sabing, “I need to secure my self. Kaya ayaw ko sa lugar na ito! Full of creepy things and creepy people!”

Kinaumagahan…

Pagkagising ni Angel ay nabulabog siya nang makita si Ruther na nakaupo malapit sa kaniyang higaan. “What are you doing here?” Pangungusisa niya habang inaayos nito ang kaniyang sarili.

Napatitig sa kaniya si Ruther pagkalapag nito sa binabasa niyang libro. “I should ask you that, ano pa ang ginagawa mo at natutulog ka pa?”

Nabigla ang dalaga sa naiinis na sinabi ni Ruther sa kaniya. “Teka,” sabay upo niya nang matuwid. “I am the amo and you are the sekretarya.” Paglilinaw nito.

Tumayo si Ruther at lumapit sa kaniya. “Exactly! Sino bang boss na alas otso na ng umaga at natutulog pa?”

“Fine!” Tumayo si Angel at naligo. “Bakit ba kung sinu-sino yung kinukuha ni mom.” Pagdadabog niya pa.

“I hear you!” Sigaw ni Ruther.

Lumabas ang binata at hinintay si Angel sa opisina ng mansion. Sa paghihintay nito ay siya namang pagdating ni Martin at umupo sa gilid nito.

“Why you here?” Pangungusisa ni Ruther habang nakatingin ito hawak niyang libro.

Inayos naman ni Martin ang suit nito at sinagot ang kaniyang katabi, “do I need to explain myself to you?”

“You can’t answer my simple question? How sad.” Then Ruther flips the page of the book. “Well, no wonder.” Pang-iinis niya pa.

“Ibabalik ko ang tanong sa iyo.” Pagpupunto ni Martin sa kaniya. “Ano ang ginagawa mo dito?”

Ruther smirked as he arranged his eye glasses. “I am one of her secretaries.”

“Then that is also my answer.” Pangu-ngopya pa ni Martin kay Ruther.

Maya’t maya ay dumating ang matandang si Bea, “huwag nga kayong mag-away.” Sabay turuan ng dalawa. “Mahiya naman kayo kay Ms. Angel.” At nilapag niya ang mga pagkain nito. “You will have a breakfast kasabay nang meeting niyo.” Nagkatitigan nang may inis ang dalawang binata.

“This guy is a threat to me.” Pag-iisip ni Martin.

“He should stay away from Angel.” Pagbabahala ni Ruther.

Tamang-tama naman habang sila ay hindi nagpapansinan ay siya namang pagdating ni Angel. Tumingin lang ang dalaga sa papalabas na matanda. “You will not say thank you?” Sabi ni Ruther sa kaniya.

Tumigil si Angel at napatigil rin ang matanda. “Why should I do that?” At tiningnan niya ang matanda mula sa paa hanggang sa mukha nito.

“Because you have too.”

Lumakad si Angel papunta sa upuan nito. Pagsasalita niya pa, “that is a part of her job.”

“But that should be the reaction of a well-mannered person.” Diinang sabi ni Ruther.

Inilapag ni Angel ang hawak nitong panyo at tumayo. “Thank you.” Sabay yuko niya as a sign of respect.

Napangiti ang matanda sa ginawa ni Angel. “You are welcome po ma’am Angel.” Sabay alis nito.

Nakikita ang irita and uncomfortable sa mukha ni Angel. “You really need to correct her in front of the servant?” Saad ni Martin.

“Yes, because I care.” Namumuo na naman ang matalas na tinginan ng dalawang binata.

Inilapit naman ni Angel ang sarili nito sa kanila. “So, magbabangayan na naman kayo?”

Napatingin ang mga binata sa kaniya pagkasabing iyon ni Angel.