Her Secretaries

Kabanata 5: Martin Sandoval

(Angel’s POV)

I was sitting on my bed, thinking sa kung ano ang gagawin ko sa lalaking nagnakaw halik sa akin. I don’t want to be rude although sa mga mata ni Ruther ay rude na ako.

May narinig akong dalawang katok mula sa pinto ng aking silid. I was thinking kung sino naman iyon. Kaya lumakad ako at pinagbuksan ang taong kumatok doon.

Marhan kong hinawakan ang door knob sabay hila ko na siya namang pagbungad ng kaniyang pagmumukha. “We need to talk.” Yes, it was Ruther.

Lumakad siya papasok sa aking silid na siya namang paghabol ko. “Wait, silid ko ito.” Bigla siyang napatigil.

Lumingon sa akin at nagsabi, “I know.” Well, masungit talaga ang lalaking ito sa akin.

I can smell something from him. “Teka.” And I sniffed. “Nakaainom ka ba?” Pangungusisa ko.

Agad naman siyang tumanggi, “ako?” He pointed his self.

Lumingon-lingon ako sa aming paligid. “Did you see some one else beside us?” Pagbibiro ko sa kaniya.

Lumapit siya sa akin at amoy na amoy ko yung alak mula sa hininga niya. “Ang sabi ko we need to talk.” Bigla akong nabahala nang makatingin ako sa kaniyang mga mata. I don’t know but my heart suddenly pumps so fast. Kinakabahan ba ako? Or I am to attracted to his hazelnut color eyes. Ang ganda ng mga mata niya at mapula-pulang labi pa nito. “Narinig mo ako?” Hindi ko siya pinansin sa halip ay parang nakapako ang mga tingin ko sa pagmumukha niya. “Hey!” Agaw pansin niya sa akin.

“Ano ba?!” Inis kong sabi sa kaniya at agad akong napatalikod. Napahawak ako sa uminit kong mga pisngi at hindi ko alam yung nangyayari sa akin. “Please calm, please.” Pakikipagkausap ko sa aking sarili.

“I am talking to you.” pagbubunganga ni Ruther pero panay naman pakalma ko sa aking sarili. Nakaramdam naman ako nang pangunguryente noong hinawakan niya ang aking balikat kung saan ay sa paghila nito ay napaharap ako sa kaniya. I feel strange at this point. Hindi ko man lang magawang makapagsalita o ialis ang mga tingin ko sa kaniya. “This is a sh*t.” Pilit sambit ng utak ko. Parang namamawis ako na naeewan. Nagawa kong ialis ang mga tingin ko sa kaniya. Sa halip ay hinawakan niya ang baba ko. “Look at me.” At sinunod ko naman ang sinabi niya. “Sino yung lalaking—“

Sumbat ko naman. “Ah, he was my secretary.” Panay pikit at bukas ko sa aking mga mata kasi ramdam kong naiinis siya. “Just my secretary.” Pag-uulit ko pa. Wait, why I keep on explaining my self to him? “Teka, bakit naman ako nage-explain sa iyo?” Diinan kong sabi.

Nilapit niya ang mapang-akit niyang labi sa kanang taenga ko sabay bulong. “Remember, you are all mine.” Pagsasambit niya sabay alis nito.

Para akong binuhusan ng isang sakong yelo. Narinig ko na alang yung pagsara niya ng pinto at agad naman akong nakagalaw. “What he said?” Pagtatanong ko sa aking sarili noong lumingon ako sa malaking salamin na nasa aking gilid. “Tama ba yung narinig ko?” Oh man! I am now talking to my self. “He said, you are all mine?” Sabay turo-turo ko sa aking sarili. “Yung lasing na iyon! Kung ano ang pinagsasabi!” Inis ko pang pagtatalak habang nakaramdam ako nang kilig.

-_-_-_-_-

(YOU ARE NOT ALLOWED TO SHARE, GET A SOFT COPY OR EVEN GIVE THIS TO SOMEONE ELSE.. MALAKING KASLANAN SA MATA NG TAGAPAGLIKHA AT SA WRITER ANG PAGNAKAW. NASA SAMPONG UTOS PO IYON. PLEASE LANG WALANG SOFT COPY. KUNG BINENTAHAN KA PARANG PAGNAKAW RIN PO IYON. AT BAWIIN MO ANG PERA MO THEN REPORT TO ME. GOD BLESS YOU PO)

-_-_-_-_-

Habang naguguluhan si Angel ay siya namang pagpunta ni Ruther sa labas ng mansion. Kinuha ang nakatagong sigarilyo mula sa bulsa at dinukot na rin yung pusporong nakaipit doon.

“Alam mo bang may hika si Ms. Carillo?” Pagsasaway ng lalaking kakasulpot.

Isang higop ang ginawa ni Ruther at agad niya itong itinapon. “So you are the guy that she was talking?”

Lumapit sa kaniya ang lalaki. “What do you mean?” Pagsasabi niya pa ito.

“I am Ruther Santiban, the secretary of Ms. Angel Lim Carillo.” Pagpapakilala ni Ruther sa kaniyang sarili habang inangat nito ang kaniyang kamay.

Bumuntonghininga ang lalaking nasa harap nito at kinamayan siya sabay sabing, “I am Martin Sandoval, also a secretary of Ms. Angel Lim Carillo.” Agad silang nagkatitigan sa mga mata at biglang may tensyong nabuo sa kanilang dalawa. “Marami bang sinabi si Ms. Carillo sa iyo?” Sabay inis na ngiti ni Martin kay Ruther.

Agad naman itong nagtanggi, “wala naman. Just few words.” Paglilinaw niya pa.

Tumingon sa malayo si Martin sabay kuha nito ng kaniyang shades. “Mabuti kung ganoon at hindi niya sinabi yung tungkol sa amin.”

“Ano ang ibig mong sabihin?” Pangungusisa sa kaniya ni Ruther.

Ginalaw ni Martin ang kamay nito na senyales na ayaw niyang sabihin ang nangyaring pagnanakaw niya nang halik kay Angel. “Mabuti pa kung ikaw ang magtatanong sa kaniya.” Mas nainis si Ruther sa narinig niyang iyon.

Sa halip na usisiin siya ni Ruther ay siya na mismo ang lumayo. “I guess that is not an important thing. Hindi na ako mag-aabalang tanungin si Ms. Angel tungkol diyan.” Sabay ngiti niyang kitang-kita ni Martin. Sa paglakad ni Ruther papalayo ay napahinto siya, ang kaninang ngumingiti niyang mga labi ay napalitan nang inis. “I need to nail my eyes on him. Angel is mine.” At pinagpatuloy niya ang paglalakad.

Ang naiwan namang si Martin ay tiningnan ang papalayong si Ruther. “Siguradong nainis siya sa aking sinabi.” Pagbubulong nito sa kaniyang sarili. “Mas maiinis lang siya kapag nalaman nito kung ano ang nangyari sa amin ni Angel.” Dagdag sabi niya pa.

Maya’t maya ay may tumawag pansin sa kaniya. “Mr. Martin Sandoval, gusto kang kausapin ni Ms. Angel sa kaniyang office.” Tumango siya sa sinabing iyon ng matandang babaeng si Bea at agad na sumama patungo sa naturang office ng dalaga.

-_-_-_-_-

(PLAGIARISM is a SIN. The author exerts so much effort for this story. Huwag magnakaw ng hindi sa'yo. THANK YOU AND GOD BLESS)

-_-_-_-_-

(Angel’s POV)

Nakaupo ako at naghihintay sa parating na si Martin Sandoval. I don’t know him well. Kaya siya naman ang tataungin ko.

I was holding a folder full of informations about him. Panay tingin at basa ko, pero mas mainam kung siya ang aking tatanungin. And he will be the one to explain things lalo na kung bakit kinuha siya ng mom ko to be my secretary since I have Ruther to work for me.

Dinig ko ang pagbukas ng malaking pinto. Sa pagpasok nina Bea at Martin ay agad nagsabi ang matanda. “Nandito na po siya Ms. Angel.”

Agad kong inangat ang aking mukha at tinitigan silang dalawa. “Maaari ka na pong umalis.”

“Masusunod po.” At agad na umalis ang matandang babae sa aking office room.

Lumapit sa akin si Martin at agad na nagsabi. “Ano po ang kailangan mo sa akin Ms. Angel Carillo?” Napataas ang kaliwang kilay ko sa aking narinig. Parang walang nangyari kanina ayon sa mga pananalita niya.

“Marami kang sasabihin sa akin.” Saad ko.

Ikinagulat ko ang paglapit niya pa sa akin lalo na ang kaniyang mukha. Bulong pa nito, “ano po iyon?” At sa ikalawang pagkakataon yung pag-init ng aking pisngi na ramdam ko kanina noong nag-uusap kami ni Ruther ay naramdaman ko rin kay Martin. Ganitong-ganito iyon, hindi ako nagkakamali.