I'm his slave

Chapter 11

Nagising ako sa araw na tumama sa aking mga mata. Hindi pa ganun nakakaloading ang utak ko ay naalala ko na agad na may isa pang appointment si Matthew ngayon at late na ako.

Kung hindi ako nagkakamali, ayon kay Manang Maria kagabi ay para naman ito sa kumpanya ni Matthew ngunit hindi ko alam kung saan. 

Mabilis na akong naligo at nag ayos ng sarili. Napapangita ko na ang muka ni Matthew habang nag iintay sa akin. Pagbaba ko ay si Manang Maria lamang ang nakita ko.

"Manang, nakita niyo po si Senor?" 

"Kalalabas lang. Puntahan mo na at baka malate pa kayo."

Good thing that he's still here. Halos takbuhin ko na papunta sa sasakyan niya. Paalis na sana ang sasakyan ng harangin ko iyon. 

Nang dahil sa ginawa ko ay mabilis siyang lumabas ng sasakyan at humahangos.

"What the f**k are you doing?"

"I'm sorry, I'm late."

"What?"

Naglakad na ako papunta sa kabilang side ng sasakyan niya para makaalis na kami. "Diba may photoshoot ka ngayon? Hindi agad ako nagising eh. Pasensya na."

"I meant not to wake you up, you need some rest from yesterday."

Hindi na ako nakinig at pumasok na ng tuluyan. Nag seatbelt na din. Sumunod naman siya.

"Okay lang ako. Wag mong isipin yung kahapon. Trabaho ko din naman ito."

He shook his head. "No, you need to take some rest and what are you saying work?"

I smile at him to show that I am okay. "Don't you remember that you bought me to be your slave? So I should really be your slave that serves you everyday."

I took a deep breath after saying and realize that was the most stupid thing I ever told him. "I know, but now I'm commanding you to take some rest."

I don't know if he's concern of what but he needs to stop because my heart is really beating so fast. "Ayos nga lang ako. Kailangan na natin umalis baka malate ka pa. You help me recover from my mental health problem so let me help you."

He just look at me. "Fine."

Hindi naman ganun kahaba ang byahe namin. Nagulat pa ako ng pagbuksan niya ako ng pinto.

Hindi ko alam pero naweweirdan ako sa kanya lately. Nang nakuha ko ang mga gamit niya ay may tinawag siyang lalaki na mabilis namang lumapit sakin at kinuha ang mga bag na iyon.

"Excuse me, this is my job."

"Mr. Alejandre ask me to get this from you. Just give it to me. Ayaw kong mawalan ng trabaho." Hindi ko alam kung anong irereact kaya hinayaan ko na lamang siya at sinunsan papasok.

Nang nakasakay kami sa elevator ay walang nag tangkang sumabay sa kanya, ako lamang dahilan ng pag tingin sakin ng mga tao. 

"Trabaho ko naman iyon ah. Bat mo pa pinakuha dun sa lalaki yung mga bags."

"Like what I've said earlier you are supposedly resting but you keep insisting to join me." 

"It's because I'm your-" He didn't let me finished with what I'm going to say.

Nasa pinaka taas na kami ng building dahil iyon ang huling floor sa elevator. Pag labas namin ay madami ng tao at may babaeng sumalubong samin. "Good morning, Sir." Nakasunod lamang siya ganun din ako.

"I let you join me because you insisted but I will not let you do those work today, okay?" Then a man approaches him. Siya yata ang photographer.

Kita ko ang paglipat ng mga mata ng mga tao mula sa kanya papunta sa akin. "Eh anong gagawin ko pala dito?" Naguguluhan ako sa kanya.

"Watch,"

"Ha?" I can't believe him.

Sumama na siya sa photographer at naiwan ako. Hindi gaya ng kahapon na halos nakatayo lamang ako, ngayon ay binigyan na ako ng upuan at pasilip silip lamang sa office niya dahil duon naganap ang photoshoot. 

Para naman daw ito sa isang magazine na kumpanya niya ang bida.

Ilang oras lamang ang tinagal nuon dahil lahat naman daw ng kuha ay nagustuhan nila. Naki silip ako ng tinitignan na nila ang mga larawan. He looks so dark and mysterious like always.

Inaayos ko na ang mga gamit si Matthew ng lumapit muli ang lalaking kumuha nuon pag dating namin dito. "Ako na. Utos ni Sir."

Wala na akong nagawa dahil baka nga daw mawalan siya ng trabaho pag hindi sinunod ang utos ng boss niya. Hindi naman siya ganun sakin ah. Well we're different.

Nauna ng umalis ang buong team kaya naiwan kaming dalawa sa office niya. Pinapasok niya ang secretary niya bago kinausap at may ilang papel lamang na pinirmahan.

"Send me the papers." Tumango ito bago kami umalis.

Pinagbuksan na naman niya ako ng sasakyan at kita ko ang mata ng ilang nasa paligid namin. "I'm hungry, let's go somewhere to eat." Matthew said out of nowhere.

"It's up to you, Senor."

"Oh here we go again with the Senor." Nilingon ko siyang tamad na tamad mag drive.

"Sorry, Matthew. Hindi pa kasi ako sanay."

Tumigil kaming muli sa restaurant na mukang mamahalin. Ang hilig niya ako dalhin sa ganitong lugar. Hihindi na sana ako ng narealize kong wala pa akong kain bukod sa sandwich na binigay sa office kanina.

"Matthew, pwede bang sa ibang kainan na lang tayo? Ang mahal naman dito, wala nga akong pera."

"I don't let girls pay. Come on." 

Magrereklamo pa sana ako. "I don't accept no now. You didn't let me treat you yesterday so you're forbidden to refuse now. Do you think I brought you here to pay?" Dagdag niya.

Natahimik na lamang ako at sumunod na sa kanya. Nang nakaupo na kami ay halatang ang out of place ng pants at tshirt ko. Naka suit pa din siya na suot niya kanina kaya ayos lamang siya tignan.

Nilibot ko ang mata sa lugar at halos lahat ay naka dress. They all look classy and elegant. Hinayaan ko ng si Matthew ang umorder ng pagkain ko.

Tahimik lamang kami. Nang dumating ang pagkain ay lalo kaming natahimik dahil gutom na din naman ako. Ngayon alam ko na kung bakit ganito kamahal ang mga pagkain nila dahil masasarap lahat.

"Is it good?" He asked.

I nodded. "Oo, madalas ka ba dito kumain?"

"I used to eat here when I'm exhausted at work."

Tumango na lamang ako at inenjoy ang pagkain. Nang makauwi kami ay pareho kaming pagod kahit na nanoood lamang naman ako.

"Thank you sa pagkain. Akyat na ako sa kwarto ko."

"Welcome, rest well."

Tumaas ako ng hindi siya nililingon. Pakiramdam ko ang weird namin pero yung mga actions niya ay nagbibigay ng kakaibang feeling sa akin. Never ko pa ito naramdaman s abuong buhay ko kaya hindi ko pa alam kung bakit ako nagkakaganito.

BIhira naman kami mag usap pero unti unti ng nabubuo ang confidence ko kay Matthew. Hindi na ako kagaya nuon pag siya ang kasama. 

Kalalabas ko lamang ng banyo ng narinig ko ang pagbukas ng gate. Sinilip ko iyon sa bintana at napansing sasakyan ni Matthew ang paalis.

Madilim na kaya pasaan pa kaya siya? Hindi ba siya napagod sa mag hapon? Hinayaan ko na lamang at nahiya na ako para makapag pahinga. Nakaalis na din sila Manang, Ella at Cris. 

Nauwi kasi sila sa gabi dahil may sarili din naman silang pamilya at mga taga malapit lamang din sila.