Loving The Enemy

CHAPTER 10: Fantasy

[This chapter may disturb some readers. A trigger warning is advised.]

MASYADONG matapang ang amoy ng dugo at mga pag-iyak sa isang tahanan na sinugod ni Dalton at ng kanyang mga tauhan. Nilalasing niya ang sarili sa dilim para masabing buhay siya.

Hawak ang isang matalim na punyal ay nagpatuloy siya ng lakad. May ilang guwardiya siyang nadaanan na nakabarong at duguan na nakahandusay sa lapag.

“Dalton Resuelo!” may angil na asik ng isang may-edad na lalaki matapos siyang makita sa dining area. Nakaluhod ito habang tanging lawlaw na brief ang suot, nakatali ang mga kamay sa likuran.

Disgusting! Perhaps the man’s blood could entertain him more than the sight of his flab belly.

“I warned you, didn’t I?” ani Dalton na umupo sa punong bahagi ng makapal na dining table.

“Ano ang kailangan mo sa ‘kin?”

“Mayor, sa palagay mo ba ay wala akong ideya? You are protecting Romero’s dirt for the longest time,” aniya habang pinaglalaruan ang kanyang punyal.

Nagkiskis ang ngipin nito sa galit habang inaapoy ang dilim sa ilalim ng bilugan nitong mata.

“Ano talaga ang kailangan mo sa ‘kin, bastardo?! Huwag kang magmalinis! Nakakalimutan mo bang ako ang mayor sa probinsiyang ito?”

Bastardo, anak sa labas, inutil at kung ano pa… Lahat na yata ng klase ng dumi ay narinig na niya sa buong buhay niya na itinawag sa kanya. Ngunit walang-wala iyon sa kung ano talaga siya.

Halimaw!

“Sa palagay ko ay hindi mo naiintindihan, I am Dalton Resuelo, not Victor! At huwag mong isampal sa ‘kin ang posisyon mo dahil iyon ang dahilan kung bakit ako narito. Number one, you will approve my business permit because you are ‘the mayor’! Second, tell me where the storage of Pink Fantasy is in this town because you are the mayor!”

“Never! Hindi ko sasabihin sa ‘yo dahil hindi ko sisirain ang tiwala ng mga Balaguer!”

Humugot ng hangin si Dalton. “I think you don’t understand the situation you're in, Mayor. Do you want pain or torment? Choose!”

Nanggigigil ito. “Ano ba ang pinagkaiba niyon? Kapag nakaalis ako rito nang buhay, sisiguruhin ko na hahabulin kita!”

“Oh, I’m scared…” he said sarcastically.

Hindi napigilan ni Dante na matawa sa tanong nito. “Mayor, sigurado na hindi mo gugustuhin na malaman kung ano ang pinagkaiba ng dalawang pagpipilian. Mas mabuti pa na pumili ka na lang dahil hindi kami basta sumasagot, ipinakikita namin iyon nang aktuwal.”

Nagrolyo nag lalamunan nito. Matigas ito sa palagay ni Dalton. Kunsabagay, isa ito sa matagal nang kaibigan ni Romero Balaguer at nasa matanda ang tiwala nito. Niluklok ng partido ng mga Balaguer ang lalaki para maging Mayor sa probinsiyang iyon. May porsiyentong nakukuha ang lalaki at ilan pang protektor ng Pink Fantasy.

Isa itong mataas na uri ng droga na gawa sa pink na likido. Nagha-hallucinate ang taong umiinom niyon, masaya ang pakiramdam o kaya naman ay nagagawa ng alak na ibalik ka sa nakaraan. Lahat posible.

Mukhang nag-e-enjoy ang mayor sa ikatlong termino at sa malaking pera na nakukuha nito kay Romero. Sinenyasan niya si Dante. Kumilos naman ito para alisin sa pagkakatali ang kamay ng mayor. Mariin na hinawakan ng kanyang mga tauhan ang magkabilang braso ng huli. Marahas na hinila ni Dalton ang kaliwa nitong kamay. This scum will not scape from his claws.

“I heard you are left-handed,” makahulugan niyang sabi.

“What are you going to do?” nanginginig na tanong nito habang nakatingin nang masama sa kanyang punyal na kanina pa niya pinaglalaruan.

“You’ll see… Dumadaan pa rin ako sa tamang proseso. I need a Mayor's permit to open the gentlemen’s club. Kung hindi mo pipirmahan ang permit ko, sa palagay ko ay hindi mo na kailangan pa ang mga ito.”

The man trembled under his gaze. Dalton knew he feared for his life.

Dalton was the so-called monster by the men he attacked, and this is not the first time he struck a Balaguer’s territory. He wanted to be rich! He wanted to capture every piece of Balaguer’s possession. He wanted to rule every part of her fvcking universe! Baka sa paraang iyon ay maalala siya ng babaeng ‘yon.

A woman he despised!

A woman he does not want to see…

A woman he once loved…

Dahil sa galit na naglalaro sa kanyang isipan ay mabilis na naputol ang isang guhit ng hintuturo nito.

Blood splattered all over the place. The mayor’s scream visits the dark night.

“You, fvcking bastard!” anang Mayor habang iniinda ang pagluha. Mabilis itong namutla dahil sa dami ng dugo na patuloy umaagos mula sa daliri nito.

“Now, let’s move on to the tormenting choice, shall we?” Sumenyas si Dante sa kasama nito na nakaabang sa pintuan.

“Ahhh!” Isang sigaw ng babae ang maririnig mula sa katabing silid. “Lumayo ka sa ‘kin!”

Mga pagtawa ang mga sumunod na narinig sa katabing silid.

“Alicia!” sigaw ng Mayor. Nanlaki ang mata nito nang marinig ang anak na halos nakalimutan nito. “Anong gagawin mo sa anak ko?”

“Oh! You better not ask; you won’t like it!”

“No! Alicia!”

“Aahhhhh!” Matinis na tili ang umalarma sa mansiyon nito mula sa dalaga.

Galit, naiiyak, takot… Lahat na yata ay nakalarawan sa mukha ng mayor. “Pakiusap! Pigilin mo sila! Pipirma na ako! Sasabihin ko sa ‘yo kung nasaan ang bodega, huwag mo lang idamay ang anak ko! Importante ang dangal niya!” naiiyak nitong sabi.

Sumenyas si Dalton. “You know, gusto ko sanang payapa ang gabi na ito, but this is your fault, you see? Kung sana ay naging mabait ka sa una, hindi na tayo umabot pa sana sa ganito.” Tulad lang din ito ng iba pang inatake nila! Matigas sa una, ngunit bibigay rin.

“Ibibigay ko ang lahat ng kailangan mo sa loob ng dalawang araw,” anito.

“One day! No bargain!” ani Dalton.

“Fine! But I want to see my daughter!” anito.

Humahagulgol ang anak nito na naglakad patungo sa dining area kung saan sila naroon. Nakabalot ng makapal na tuwalya ang kamay nito na may bahid ng pulang likido. Itinutop ng mayor ang bibig nito pagkatapos ay napapikit nang mariin. Siguro ay naisip nito na ginahasa na ng grupo niya ang babae. Hindi nito akalain na kinopya ng grupo niya ang kung ano man ang ginawa niya rito.

“You are a monster!” bulyaw ng dalaga kay Dalton bago muling nagpatuloy sa pag-iyak.

“Welcome to my hell, baby!” Inilipat niya ang tingin sa may-edad na lalaki. “Now, the address.”

Ibinigay nito ang address ng bodega ng Pink Fantasy na isa sa pinakamalaki sa buong bansa. Nagkikiskis ang ngipin nito at alam niya na nais siya nitong patayin sa oras na iyon.

“We have tons of evidence to prove your blood money, mayor. I want our relationship to be as peaceful as possible. Walang tutulong sa ‘yo kahit si Romero Balaguer dahil nauubos na rin ang tao niya. Hindi kita guguluhin at ang anak mo kung magiging mabait ka sa ‘kin!”

Sa gabing iyon ay nakahandusay ang mga tauhan nito sa sahig. Duda sila kung may buhay pa sa mga iyon. This is the world of their community. Nagsasakmalan sila sa kanilang madilim na mundo, ngunit walang makalalabas kahit isang salita sa publiko.

Para mong hinukay ang sarili mo sa bangin dahil walang ligtas sa mundo nila.

***

DALTON opened one bottle of Pink Fantasy. Inilapat niya iyon sa kanyang labi at saka nilagok habang naroon siya sa likuran ng kanyang sasakyan. Ganito ang gawi niya sa tuwing aatake sa teritoryo ng mga Balaguer. Nais niya lang makalimot o magbanlaw, kalimutan kahit sandali ang kanyang madugong mundo.

Inilapat niya ang kanyang likuran sa sasakyan. Tila nangingislap na bituin sa kanyang paningin ang mga ilaw sa labas. Huminto ang sasakyan sa tapat ng kanyang villa.

“Walang susunod sa ‘kin!” banta niya sa mga tauhan.

Nilalango pa siya ng inumin kahit pa nga wala siyang makapang sigla sa kanyang dibdib tulad ng pangako ng alak na iyon. Siguro, masyado siyang galit!

Bumaba siya ng sasakyan, sinalubong ang dalawang babae na naghihintay kahit na umiikot ang kanyang paningin.

“Dalton…” malanding usal ng isa. Hinaplos ang kanyang braso.

“Strip!” he snarled.

“N-nasa labas pa tayo…” nahihiyang tugon ng isa.

“Strip her!” utos niya sa kasama nito.

Nagbigay ng pahintulot na tingin ang huli. He was annoyed! Bakit ba hindi na lang sumunod ang mga ito sa kanya? Kinuha niya ang kanyang punyal at saka winarak ang berdeng kasuotan ng babae hanggang sa maggula-gulanit iyon sa sahig.

“Now touch each other’s body. Kung hindi n’yo ako mapaiinit, lumayas kayo sa harapan ko!” utos niya. Umupo siya sa isang mesa. Itinuloy niya ang pag-inom ng kanyang Pink Fantasy habang naniningkit ang mata na nakatingin sa dalawang babae.

Naroon pa lang sila sa hardin at alam niya na kahhiyan ang abot niyon sa mga ito! Nilunok ng mga ito ang sikmura na maghalikan at saka haplusin ang isa’t isa.

Their moans spread across the entire garden. All he could hear was the memory of Royal’s moans.

The thoughts of his body temperature increased just by catching a glimpse of her full lips... how those lips encircled around his thick c**k. The ideas of how she welcomed his length, how he plunged in her depth, and how he responded and became involved anytime her gentle touch aroused his body.

His hand involuntarily moved to his groin. He was hard. Muli siyang lumagok ng pink na inumin. Malagkit na tiningnan ang isa sa mga babae. Tila nakuha nito ang sagot na lumapit sa kanya. Umikot pa ang dila nito sa bibig bago expertong ipinasok ang kanyang kahabaan sa bibig.

His hand moved over his thick shaft, jerking faster!

“Dalton, make love to me…”

He fvck her because he felt alive. Every time they made love, his blood flowed and spread throughout every vein in his body!

Soon, his white load splashed.

Masyado nang malabo ang kanyang paningin dahil sa kalasingan. Natagpuan niya ang kama sa gilid. He pushed every piece of his clothes away from his body. Soon, he was naked. Mga bituin sa langit ang huli niyang nasilayan bago niya hinayaan ang sarili na kumalma.

***

MAINIT na sinag ng araw ang gumising kay Dalton habang naririnig ang buzz mula sa bubuyog na ilang pulgada ang layo sa kanyang mukha.

Napapikit siya at saka iniharang ang kanyang kamay sa araw para makakita. Pinasadahan niya ang paligid ng tingin. Nakahiga siya sa berdeng damuhan, simot ang bote ng alak na minahal niya ng nagdaang gabi, nagkalat ang mga saplot niya sa tabi at gula-gulanit ang halaman ng santan sa hindi kalayuan.

“Fvck!”

“B-boss!” kinakabahan na bulalas ng kanyang hardinero na halatang kadarating lang. Nabigla ito na naroon siya. Natagpuan nito ang sirang halaman kaya natatakot na nagkaila. “Hindi ako ang may gawa niyan, boss!”

Hindi siya sumagot. Dinampot lang ang mga damit at walang pakialam na naglakad papasok ng kanyang villa kahit nakahubo. Everything that happened to that garden last night wasn’t real. Kung sakali na nakita siya ni Dante o ng iba pa, malamang na inisip ng mga ito na mayroon siyang kausap.

This is what the fvcker deserves whenever he was under the Pink Fantasy’s control. Kaya nga ito tinawag na pantasya!

Makalipas lang ang limang araw, nangangati ang kamay na sinugod ni Dalton ang bodega ng Pink Fantasy sa Olongapo. Bawat miyembro na tauhan ng mga Balaguer na nakadaupang-palad niya ay hindi nakaligtas sa kanyang punyal.

Galit siya at magpapatuloy na galit siya. Kailangan maalala ng babaeng iyon ang kanyang pangalan! Hindi tama na siya lang ang nalulunod sa nakaraan!

Royal must pay!