KABANATA 45
KABANATA 45 Yria's POV Halos mabingi na ako sa katahimikan. Wala ang gustong unang magsalita sa aming dalawa. Nanatili naman akong nakayuko dahil hindi ko magawang tumingin sa kan'ya. Masakit na nga ang batok ko pero nanatili lamang ako sa ganoon na posisyon nang dalhin niya ako sa balkonahe ng kwarto niya. Halos nag-uunahan na naman ang t***k ng puso ko sa sobrang kaba. Ang kamay ko na magkadaup sa ibabaw ng aking hita ay hindi din mapakali. Nanlalamig at nanginginig na hindi ko mawari. Doon lamang nakatuon ang aking atensyon dahil sa oras na tumingin ako kay Hermes ay sigurado ako na puno ng katanungan ang mga mata nito. Hindi ko na din mabilang kung nakailang buntong hininga na ito. Nais ko alamin kung ano ang nilalaman ng isipan nito ngunit hindi ko naman alam kung paano. Nan
- Writer
