TWENTY FOUR

1322 Words

“Edward, dumito ka lang muna at bibili lang ako nang makakain sa labas,” paalam ni Roman sa binata. “Sige po, Tito,” sagot rin nito. Kaya naman ay agad na umalis si Roman para bumili ng kanilang makakain. Nang makalabas ito ay pumasok rin si Violete para tingnan si Zoe. “Kumusta siya?” tanong nito sa binata. At nang masilayan ang walang malay na si Zoe ay bahagya itong nakaramdam ng konsensya. Huminga ng malalim si Edward habang bakas pa rin sa kanyang mga mata ang pag-aalala. “Hindi pa rin siya nagigising mula ng ilipat siya dito,” malungkot na sagot nito. Lumapit si Violete sa kama ni Zoe at pinasadahan niya ito ng tingin. Kahit puno ng galit ang kanyang puso para sa kapatid ay nakaramdam pa rin ito ng awa. “Gusto kong mawala ka sa buhay namin, Zoe. Pero hindi sa paraan na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD