Araw iyon ng Miyerkules, isang linggo’t mahigit mula nang huli silang magkausap ni Jeffry. Hindi pa niya napagpasyahan kung kailan niya isasakatuparan ang napipintong pagsisiping nilang dalawa. Maliban kasi sa naging abala ulit siya sa kanyang trabaho ay mas pinangungunahan siya ng kaba sa tuwing napapaisip sa magiging eksena nilang dalawa sa gabing iyon.
Pagkatapos ng nakakapagod niyang araw ay komportableng humilata siya sa kanyang kama. Muli ay naalala niya si Jeffry habang nakatitig siya sa kisame. Maging ito ay hindi na rin nagpaparamdam sa kan’ya. Marahil ay hinihintay lamang nito ang kanyang hudyat kaya hinayaan lamang siya nito gaya ng kanyang nasabi noong huli silang magkausap.
Maaga siyang natulog ng gabing iyon gawa na rin ng matinding hapo. Kasagsagan sa napakaganda niyang p
