Faith's POV
"FAITH, GO AND FIX YOURSELF. May pupuntahan tayo."
Iyon ang unang utos na ibinungad sa 'kin ni Rupert nang pagbuksan ko siya ng pinto. Nagising ako sa sunud-sunod niyang mga katok. Nagmamadali tuloy akong bumangon para pagbuksan siya. Nahulog pa 'ko sa kama. Kaasar.
Nakatitig sa 'kin ngayon si Rupert. Naka-pantulog lang din siya pero mukha naman siyang hindi natulog. Ni hindi man lang nagulo ang buhok niya at wala man lang siyang tuyong laway na korteng mapa ng Pilipinas sa pisngi niya. Zombie ba 'tong buset na 'to, o sadyang sobrang guwapo lang talaga siya to the point na kahit sa pagtulog niya, isa pa rin siyang pure bae?
"Ano'ng oras pa lang ba?" kumukurap-kurap ko pang tanong. Antok na antok pa 'ko. Ano'ng oras pa lang ba? Bakit feeling ko madilim pa sa labas?
"Two AM,
