KABANATA 47

1630 Words

Hindi na ako umimik pa sa sinabi ni James. What for? He is not listening to my explanations. Para bang kasalanan ko pa na sinamahan ako ni Oliver kanina. Napabuntong-hininga na lamang ako. Hindi pa nga namin napag-uusapan ang mga nangyari noong isang gabi tapos meron na namang misunderstanding ngayon.   Our problems were starting to pile up and I am losing my patience. Napalingon ako kay James ng mapansing ibang daan ang aming tinatahak. Papunta iyon sa bayan.   "Where are we going?" Nagtataka kong tanong rito. Seryoso itong nakatingin sa kalsada.   “Saan nga kasi tayo pupunta?” I asked him again. And I think, I am too close to lose my patience.   "Let's not go home until we sort out our problems." He said it with a deep voice.   I almost make face when I decoded what he said

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD