Strange Proposal

Chapter 2

Diego POV

I'm here in my bachelor's pad, Last night nakagawa na naman ako ng kasalanan sa girlfriend ko. Don't blame me. Malungkot lang talaga ako. Kailangan ko lang talagang maibsan ang pangangailangan ko bilang isang lalaki, sobrang miss ko na ang girlfriend ko.

Sa malalim na pag iisip at sa pakiramdam ng konsensya sa nagawa ko kagabi, Biglang ng ring ang cellphone ko. My dad. And syempre nakakatamad sagutin.

"Son where are you?" Bumuntong hinga na lang ako. Dahil baka pagalitan na naman niya ko dahil ilang araw na din akong hindi pumapasok sa company namin.

"Dad! Nasa pad ko po. Why?" Narinig ko ang pag ayos niya ng lalamunan niya sa kabilang linya. Mukhang kagagalitan nga ako nito.

"Umuwi ka muna dito satin. Today. I have an important to discuss." Tsk. Alam ko naman kung ano na naman yun. About samin ng girlfriend ko bakit ba sila nagmamadali?! Apo agad ata Diego POV

I'm here in my unit. Last night nakagawa na naman ako ng kasalanan sa girlfriend ko. Don't blame me. Malungkot lang talaga ko. I really need my girlfriend and I'm missing her so much. Biglang ng ring amg cellphone ko. My dad.

"Son where are you?" Bumuntong hinga na lang ako. Dahil baka pagalitan na naman niya ko.

"Dad! Nasa condo po. Why?" Narinig ko ang pag ubi niya sa kabilang linya. Muhkang kagagalitan nga ako nito.

"Umuwi ka muna dito satin. Today. I have an important to discuss." Tsk. Alam ko naman kung ano yun kapag ganito siya o si mommy. About samin ng girlfriend ko bakit ba sila nagmamadali?!

"Okay Dad." Tinatamad kong sagot eh kasi may palag ba ko tatay ko to eh takot ko lang wala akong maging mana kahit ko kailangan.

Pagdating ko dun bumaba ako sa kotse dahil walang mga guard, nagtitipid na ba tong mga magulang ko? Pinagbuksan ko ang sarili ko ng gate malamang.

Bakit parang walang tao naman dito sa mansion ng tatay at nanay ko? Tahimik bakit walang tao? Akala ko ba may importanteng sasabihin.

"Dad! Mom! Dianne!" Bakit walang sumasagot? Ahh baka nasa kusina kaya pumunta agad ako don, pagdating ko dun wala pa ding tao kahit mga kasama namin dito sa bahay wala, anong nangyayari.

Bka mamaya kung ano na nangyari sa kanila, nakaramdam agad ako ng kaba. Hihingi muna ko ng tulong sa guard house ng village para makatawag ng pulis kailangan kong maging kalmado.

"Surprise! "Palabas na ko ng napalingon ako sa mga taong sumigaw sa loob.

" Advance happy birthday!" Hindi ko alam kung matatawa ako o matutuwa. Teka parehas lang naman yun diba?! Saan sila naglulusot lahat. Kasama kasi nilang bumabati sakin ngayon ang lahat ng kasama namin sa bahay. Ang weird naman.

"Bakit advance?" Kunot noong tanong ko sa kanilang tatlo. Lumapit ako kay Dianne. Sa nakababata kong kapatid at tinikman ko ang icing ng hawak niyang cake.

"Nag bake ka po Mom?" Ngiti kong tanong sa kanya alam na alam ko ang gawa niyang cake.

"Ofcourse naman para sa baby boy ko yan. Nag advance kami ng birthday mo. Magiging busy ka na naman kasi kapag alam mong birthday mo. Lalo na't wala ang girlfriend mo." Yakap sakin ni mommy, I miss her so much too.

"Of course I want you to be happy my cutie potato." Paglalambing ni mommy sakin.

Thank you kay Lord dahil nagkaroon ako ng family na ganito super supportive at sobrang mapagmahal saming dalawang magkapatid.

Natapos na kaming kumain kasama ang mga kasama namin sa bahay, papunta ako sa kwarto ni Mom dahil pinatawag niya ko. Pagdating ko dun napangiti siya at pinakita ang hawak niya.

"Mom." Sabay yakap ko sa mommy ko at ganon di siya.

" Son. I think this is the right time to take you this." May binigay sya sakin box na maliit at binuksan ko.

"Mom! I'm not gay to wear this kind of ring?! Your kidding mom." Tumatawang sabi ko at kinurot nya ko sa pisngi.

"Son hindi para sayo yan. For your fiance. Sa babaeng karapat dapat para sayo na mamahalin mo pang habang buhay." Seryosong pagsasalita ni Mom sakin na nakuha, siguro hindi siya makapaniwalang ang dati niyang potato ay chips na.

"Naisip ko na din po yan Mom. Your right.Sa tingin ko this time, ready na ko para mag settle down with Samantha. Baka ito na din ang paraan para wag na siyang umalis." Seryoso kong sinasabi habang nakatingin sa box. Hinawakan ni mom ang kamay ko.

" Son, kahit sino. Kung saan ka liligaya. Tatanggapin ko ng maluwag at mamahalin namin ni Daddy mo na parang isa din naming tunay na anak." At niyakap niya ko ulit nang napaka higpit.

Tama! Magpopropose na ko sa girlfriend ko kung yan lang ang paraan para hindi na siya makawala pa at siya lang ang gusto kong makasama habang buhay eh. Wala na kong maisip na ibang babaeng makakapalit sa kaniya dito sa puso ko.

Nag dadrive ako ngayon pa punta ng bar hanggyat hindi pa ko nakapag propose ienjoy ko muna ang sarili ko syempre. Baka mamaya ma miss ko ang buhay pagiging single ko diba?

Napalingon ako sa manila bay parang ang gandang tumambay muna at makapagpahangin. Makababa na nga muna mukhang masarap maglakad lakad dyan eh saka tumambay.

Bumaba ako at nagpunta malapit sa tabing dagat naupo ako. Kinuha ko sa bulsa ang singsing. Malapit ka nang maging akin Samantha malapit na kitang itali sakin at di na pakakawalan pa. Nabigla ako ng may humablot sa kamay ko at ang box na hawak ko ay nawala ng ganong kabilis.

"Hoy magnanakaw! Akin na yan!" Tumayo ako at hinabol ang snatcher, Putcha ang bilis hindi ko mahabol ang sakit na ng paa ko kaagad.

Biglang may tomboy na sumulpot at pinag gugulpi nya yung mga lalaking kumuha ng sing sing ko. At ang galing! Taob lahat sila! Maangas siyang lumakad palapit sakin. Inilahad niya ang maliit na box sa harapan ko na may malamig na tingin.

"Ito na sir oh! Sa susunod ulit lagi kayong mag iingat! Hindi yung naglalabas kayo ng mamahaling bagay sa ganitong lugar." Tingin niya sa paligid namin at iiling iling. Tumango ako at kinuha ko yung hawak niya.

Kumuha ako ng wallet sa bulsa para humugot ng pera pambayad sa kaniya dahil nakakahiya naman sa pagod niya kung hindi ko naman tumbasan ng bayad.

Nagulat ako nang iabot niya sakin ang limang libo. Kumunot ang noo ko kung bakit nya ko binigyan ng pera at talagang ako pa ang bibigyan niya. Bakit?

"Sa susunod din Sir. Sana hindi porket mayaman kayo kailangan laging pera pambayad nyo at akala niyo lahat ayan ang hinihintay ng mga tumutulong. Simpleng thank you lang Sir sapat na. Hindi lahat ng tumutulong mukhang pera. " Umalis bigla ito at kinuha ang basket na nasa gilid niya. Ang angas naman nun!

Alex POV

Eto na naman po tayo magtitinda ng balut, kailangan eh. Pero okay lang naman exercise din to noh.

Sa manila bay ako magtitinda para naman marami akong mabenta. Madami pa namang mga magkasintahan ngayon dun kapag ganitong araw, sabi ng kinukuhanan ko ng balut kailangan daw nila to. Bakit naman kaya? ano ang meron sa balut bukod sa masarap at nakakalakad ng tuhod.

Nakakita ako ng mag anak na magkakasamang namamasyal, ni hindi ko man lang naranasan yan kahit minsan. Kaya siguro kami iniwan ng Nanay ko kasi mahirap lang si Tatay pero sapat bang rason yun. Bakit nila pa ko ginawa kung sa huli lang pala iiwanan niya kami ni tatay.

Naubos na din ang paninda ko nang maaga. Salamat naman. Ngayon makakauwi na din ako at mag rereview pa kasi ako eh.

"Aray!" May bumangga kasi sakin tatlong lalaki na kumakaripas ng takbo.

"Hindi man lang kayo marunong magsorry ah! Mga gago na to!" Ang sakit nun ah! Mga bwisit na yun!

Bumagsak na ko sa lapag kasi nabangga na naman ako pero parang ang isang to hinahabol yung tatlong lalaki.

Muhkang ninakawan siya kawawa naman. Matulungan na nga! Tumakbo ako ng mabilis! Mas naunahan ko pa yung matangkad na lalaki pati yung mga lalaking snatcher.

Hinablot ko yung tshirt nung lalaking mismong may hawak nang kung ano. Alam kong nabigla din siya sa ginawa ko.

"Akin na yang hawak mo, hindi sayo yan!" Pero nagmatigas siya, kaya sinikmuraan ko.

Mabilis kong nakuha yung hawak niya at pinag gugulpi ko sila. Pasalamat sila nasa good mood ako, kundi hindi lang yan ang inabot nila sakin, pinuntahan ko yung isang bata na takatak boy.

" Tawagin mo yung mga pulis dun sa kanto, sabihin mo may nahuli akong mga snatchers dito." Agad namang tumakbo yung bata. Tinignan ko yung lalaking humahabol sa snatcher at lumapit ako.

" Sir oh! Sa susunod ulit lagi kayong mag iingat! Hindi yung naglalabas kayo ng mamahaling bagay sa ganitong lugar" Sabi ko sa kanya at tumango naman siya.

Nakita kong kinuha niya ang wallet sa bulsa niya. Teka! Naalala ko na eto yung lalaking nasa kotse na pagnanakawan din ahh?! Aba, ganito pala talaga to?! Kinuha ko yung perang binigay nya, palagi kong dala tong pera na to eh. Kasi alam kong magkikita kami kinuha ko ang kamay nya at ibinalik ko ang pera niya. Halatang nalito sya sa ginawa ko, bahala siya diyan.

"Sa susunod din Sir. Sana hindi porket mayaman kayo kailangan laging pera pambayad nyo at akala niyo lahat ayan ang hinihintay ng mga tumutulong. Simpleng thank you lang Sir sapat na. Hindi lahat ng tumutulong mukhang pera." Hindi man lang marunong mag thank you at inalisan ko asar lang tulungan.

Tapos na ang klase ko ngayon ang sarap makinig kapag mabait ang prof eh. saka syempre kapag magaling magturo.

"Wait Ms. Alexandra!" Napalingon ako kay sir Mathew! Yung mabait kong prof.

"Bakit po sir, may problema po ba? Bagsak po ba ko sa inyo?" Ngumiti si sir sakin pogi pala to sa malapitan ahh.

"Ms. Alexandra, ikaw ang napili na gawing scholarship ng school para mag-aral abroad." Ah yun lang pala wala namang bago, lagi naman ganon.

"Ahm Sir." Napakamot ako ng batok. "Alam ko na po yan. Pero hindi ko po tinatanggap kasi kailangan po ako ng Tatay ko. Wala pong mag-aalaga kasi sa kaniya Sir." Nakangiting sabi ko kay sir, ilang beses na alok na to ng School pero never talaga akong pumapayag.

"Ms. Alexandra mas maganda pa din kung dun mo ipagpapatuloy ang pag aaral mo. Kasi mas advance at mas magaling magturo doon." Lumakad ako at ganon din sya sinusundan pala nya ko.

"So hindi pala po kayo magaling at wala po talaga kayo kakayahang magturo ng maayos. Ganon po ba?" Sabay lingon ko sa kanya na ikina gulat niya at tumingin sakin ng diretso.

"S-syempre magaling at saka kaya p-" Inangat ko ang kanang kamay ko paharap sa mukha niya. Na ang ibig sabihin ay wag nang magsalita.

"Kaya nyo naman po pala eh. Wala na pong usapan." Aalis na ko pero hinawakan nya ko sa kamay, agad ko siyang tinignan nang may kasamang pagtatanong sa mukha.

"Iimbitahan sana kitang mag merienda sa labas." Nag-isip muna ko. Okay lang din naman. Kaso hindi nalalayo ang edad namin ni Sir baka May makakita at kung ano ang isipin.

"Hi bestie! Halika na kumain na tayo kanina pa kita hinihintay!" Para tong timang bakit nya ko hihintayin?! Eh alam naman nyang may pasok pa siya, umakbay pa sa harapan ni Sir awkward tuloy.

" Oh hi! Mr. Adrianne wala kang next subject? Ano pwede ba Ms. Alexandra na masabay kita?" Patango na ko ng sumingit na naman.

"Hindi pwede si Bestie, Sir. Eh hindi yan sanay nang hindi ako kasabay." Bigla akong napatingin sa abnormal na to. Tumingin din naman sakin. Pinandilatan ko, abat?! Ngumiti lang.

"Ahh ganon ba? Eh di sumama ka na lang samin Mr. Adrian." Masayang sabi ni Sir.

"Oo ba Sir! Sasama ko diyan. Baka kasi hindi makakain si bestie eh." bigla kong lihim na siniko siya asar neto, ayun namilipit ang ungas.

"Ayos ka lang Mr. Adrian?" Bigla kong inakbayan si Bestie para hindi mahalata at tinignan ko si Bestie.

"Y-yes Sir okay lang ako." Nauutal na sagot ni Bestie at nag thumbs up pa sya.Good boy!

Diego POV

"Hello Hon, how are you?" Malambing na tanong sakin ni Samantha. Hay! mis na mis ko na talaga siya sobra.

"Hon eto, malungkot. Miss na miss na talaga kita, Sana umuwi ka na dito." Kinuha ko si chacha.

"Miss ka na din sobra ng baby natin." Hinahaplos ko si chacha at niyakap, mabait kasi tong baby namin.

"Hon, miss ko na din kayo super! Uuwi ako sa birthday mo syempre! Next week na yun. Nagpaalam ako sa mga boss and masaya ako dahil pumayag sila!" Napatayo ako sa tuwa siguro para talaga kami sa isat isa. Destiny talaga kami noon pa.

"Hon sobrang saya ko. I love you, Hon i love you." Tama si mommy eto na talaga ang tamang panahon. Na ialay ko na ang buong buhay ko sa kaniya at bumuo kami ng pamilyang patatas.