CHAPTER 9
1325 Words
****
Kim's POV.
Kanina pa ako nakahiga sa higaan ko dahil wala akong lakas.Kaninang 3 AM,nagising na lang ako dahil sa sama ng panaginip ko.Nakaramdam naman ako ng pagka-hilo sabayan pa ng pagsuka ko.Nadaig ko pa ang binugbug ng sampung tao sa lagay ko ngayon.Di na ako nakapasok dahil ayaw akong papasukin ni mama baka daw ano pang mangyare sakin.
Maya-maya pa ay may kumatok sa pinto.
"Nak?"Tawag ni mama sabay dungaw sa pinto.May dala siyang pagkain.
"Kumain ka na muna para magkaroon ka ng lakas.Pagkatapos mong kumain ay dadalhin kita sa hospital para magpa-check up."Sabi ni mama na may halong pag-alala.Tumango naman ako.
"Ma,pano yung school ko?Di pa kasi ako nakapag-excuse."Ngumiti lang si mama at tinap yung balikat.
"In-inform na ni Adrian sa teacher niyo na di ka makakapasok ngayon araw."Sabi ni mama.Nagulat naman ako sa sinabi niya kaya napatigil ako sa pagkain.
"P-pano niya po nalaman na masama pakiramdam ko?"Tanong ko kay mama.
"Anak di ka na dapat magtaka,alam mo naman na kahit binigyan ka niya ng kalayaan pansamatala ay di ka niya pababayaan.Lagi siyang nakatingin sayo."Sabi ni mama sakin.
Oo nga pala.Kahit na hinayaan niya ako sa buhay ko ay lagi pa din siyang nakasubaybay sakin.Pero ang mas mahalaga sakin ngayon ay di niya ako nilalapitan o ginagalaw.Ayos na sakin yun.
"At sinabi niya sakin,kahapon ay nakita ka niyang nagtatakbo sa cr kaya sinundan ka niya.Nakita ka pa nga daw niya sumusuka."Paliwanag ni mama.
Ipinagsawalang bahala ko nalang yun kahit alam kong may takot akong naramdaman.Sinusundan niya ako ng di ko alam.Sabi ko sa isip ko.
Medyo naging ok naman pakiramdam ko after kong kumain at magpahinga.Nag-aayos na ako ngayon dahil sabi ni magpapa-check up ako.Nakaligo na din ako.
Maya-maya pa ay narinig kong tinawag na ako ni mama.Bumaba naman na agad ako.Di ko pa pala nasasabi sa inyo na dalawa kotse namin,yung isa ay ginagamit ni papa para sa trabaho niya at sa paghatid-sundo saamin yung isa naman ay andito lang sa bahay.Si mama ang gumagamit nito for emergency lang at kong mamimili si mama sa labas.
Pagkatapos i-lock ni mama ang pinto ay pumasok na kami sa kotse ay umalis na.Habang nasa byahe kami ay biglang nagsalita si mama.
"Kailan mo pa naramdaman ang pagkahilo at pagsusuka anak?"Nag-aalalang tanong sakin ni mama.Tumungo naman ako bago sumagot.
"1 week na po ma.Hindi ko naman po alam kong bakit."Sabi ko kay mama.
Matagal bago siya magsalita.Humarap siya sakin at tumingin naman ako sa kanya.
"Ginagalaw ka ba ni Adrian?"Biglang tanong ni mama kaya nagulat ako.
Di ako nakapagsalita agad.Pano ko sasabihin kay mama lahat ng yun?Di pa nila alam ang tungkol samin ni Adrian.Kong pano niya ako binaboy ng paulit-ulit.
"Anak,sabihin mo sakin.Ginagalaw ka ba ni Adrian?!"Pagalit na tanong ni mama sakin.Kinakabahan ako sa mga oras na to.Di ko alam kong sasabihin ko ba or hindi.Tuluyan ng tumulo ang luha ko.
"Anak please sabihin mo sakin.Wag kang matakot dahil hindi ako magagalit.Gusto ko lang malaman kong ano ang ginagawa sayo ni Adrian.Please."Sabi ni mama sakin habang palipat-lipat siya ng tingin sa kalsada at sakin.
"O-opo ma."Ang tanging nasabi ko nalang sa kanya.Biglang napahinto sa pagda-drive si mama.Napatakip siya ng bibig habang nakatingin sakin.Nanlaki ang mga mata ni mama.Tumungo ulit ako habang umiiyak.
"Diyos ko!"Sabi ni mama.Narinig ko naman na parang umiiyak si mama kaya tumingin ako sa kanya.Inabot ko ang kamay niya at hinawakan ng mahigpit.
"Ma,i'm sorry.I'm sorry dahil nilihim ko yun sa inyo.Ayaw ko lang naman na pati kayo madamay pa dito.SORRY."Sabi ko kay mama.Pareho kaming napahagulhol sa loob ng sasakyan.Niyakap niya ako at hinalikan ang ulo ko.
"Kailangan na nating magmadali.Papatingnan kit sa doctor para malaman natin kong ano ang sanhi ng pagsusuka at pagkahilo mo."Sabi ni mama.Tumango naman ako.At pinaandar na ang sasakyan.
Isa lang ang pumasok sa isip ko pagkatapos ako tanungin ni mama.Baka may posibilidad na buntis ako.Oo alam kong dati pa lang ay aware na ako sa kalagayan ko,sinabi sakin nina mama na kailangan kong mag-ingat pag dating ng panahon.Pero nawala lang yun pagdating ni Adrian sa buhay ko.Di sana mangyayare yun kong hindi ako binaboy ni Adrian.Isa lang ang hiling ko,sana mali ang hinala ko.
Nakarating na kami sa hospital.Andito kami ngayon nakaupo sa waiting area hinihintay na tawagin ang number namin.Napag-alaman ko din na matalik na kaibigan ni mama ang doctor na magche-check up sakin.
Maya-maya pa ay may lumabas na nurse at tinawag na ang number namin.Buti nalang maaga kaming nakapunta dito.
Pumasok na kami sa loob.In-assist naman kami ng nurse na umupo sa sofa.May ginawa lang daw saglit kaya naghintay nalang kami dito.
Kinakabahan ako kanina pa.Nahalata siguro ni mama kaya hinawakan niya ang kamay ko.
"Wag kang matakot anak.Andito lang si mama."Sabi ni mama kaya nabawasan ng konti ang kaba ko.
Maya-maya pa ay lumapit na samin ang doctor.Ngumiti naman ito kay mama.
"Lina!!!!I didn't expect to see you here!"Masayang sabi nito kay mama sabay yakap.Niyakap naman siya ni mama pabalik.
"Me too.Miss na kita.Pasensya na ngayon lang ulit ako nakapunta dito."Sabi ni mama.Tumingin naman sakin si Doktora at nagulat siya.
"Oh?Is that you Kim?Oh my gosh you're so big na.The last time i saw you was when your mom brought you here 10 years ago."Masayang sabi ni nito.Ngumiti naman ako sa kanya.
"Ahm anak she is your ninang Amanda natatandaan mo pa ba?"Tanong sakin ni mama.Medyo matagal na panahon na ang nakalipas kaya siguro wala akong matandaan.Umiling naman ako.
"Hindi po."Sagot ko.
"Siya ang naging doctor mo dati.Siya din ang nagsabi na isa kang aphrodite anak.Na may kakayahang kang magbuntis."Sabi naman ni mama.
"Oh is that the reason why you came here?"Gulat na tanong nito samin.Tumango naman si mama.
Agad siyang umupo sa table niya at pinaupo kami sa harap niya.Tumingin siya sakin ng seryoso.
"Since when did you experience the nausea and the vomit thing?"Tanong niya sakin.
"Ahm,mag 1 week na po."Sagot ko naman sa kanya.Agad naman siyang nagsulat sa papel.
"May mga pagkain ka bang hindi nagugustuhan?Even the smell?"Tanong ulit nito sakin.Tumango nalang ako bilang sagot.
"Lina can you guide him to the bed?I'm gonna do an ultrasound."Sabi nito kay mama na sinunod nman ni mama.
Humiga naman ako gaya ng sabi ni Ninang Amanda.Nasa gilid ko lang si mama habang nakahawak ako sa kamay niya.Kinakabahan ako,pano kong buntis nga ako?Base na rin sa sinabi ni Ninang Amanda ay may posibilidad na buntis nga ako.
Maya-maya pa ay bumalik na si Ninang na may dalang gamit.
"Can you put your clothes up for me honey?"tumango naman ako at ginawa ko ang sinabi niya.
May nilagay siyang gel na malamig sa balat.At itinutok na sa tiyan ko ang scanner.Tumingin siya sa monitor at tumingin siya sakin.
"You're pregnant."Sabi niya sakin na nagpagulat sakin.
Umiling ako at tumingin kay mama.Hindi pwede...Hindi ako pweding mabuntis.Sabi ko sa sarili ko.Tuluyan ng tumulo luha ko.
"Ma,pano na 'to?Anong gagawin ko?Di 'to pweding malaman ni Adrian."Naiiyak kong sabi kay mama.Pinatahan naman ako ni mama.
"Wag kang mag-alala,di niya malalaman to.Hindi ko hahayaang mangyare yun anak."Pagpapatahan sakin ni mama.
Patuloy lang ako sa pag-iyak.Halo-halong imosyon ang naramdaman ko sa mga oras na 'to.
Takot...Dahil baka mas lalong lang ako makulong sa buhay ni Adrian habang-buhay.
Lungkot...Dahil parang nasayang lang sa wala ang plano ko.
Pero kahit ganun ay di ko hahayaang malaman niyang buntis ako at siya ang ama.
****
Someone's POV
Habang abala ako sa ginagawa ko ay bigla nalang na-ring ang cellphone ko.Kinuha ko naman ito at sinagot ng hindi tinitignan kong sino 'to.
"Boss,nakita ko siya kasama ang mama niyang pumasok sa Hospital."Sabi ng hinire ko para tignan kong ano ang ginagawa ng mahal ko sa araw-araw.
Kahit saan siya magpunta at kong ano ang ginagawa niya ay alam ko.
"What is he doing there?"Mahinahon kong sabi sa kanya.
"Hindi ko pa po alam boss,aalamin ko pa lang po."Sagot naman niya sakin.
Something smell fishy about MY LOVE.Kong ano man yun,ay malalaman ko din.
I can't really wait to have HIM.
You will be mine soon My love.I can't wait......
*****
- Writer
