TAHIMIK ang buong lupain ng Safferia sa nakalipas na mga araw. Ang katahimikang iyon ay ikinatuwa ng lahat, lalong-lalo na ang mga magsasaka at mga pamilya nilang naapektuhan ng paglusob ng mga bandido kamakailan. Sa loob ng maraming araw na lumipas ay wala nang bandido ang muli pang nagpakita upang gumanti sa pagkakapaslang sa nakararami sa mga ito, higit sa lahat sa kanilang pinuno.
Samantala, ang ilang bandidong nabibihag sa piitan ng Safferia ay unti-unti nang nagkamalay at napaghulo sa mali nilang nagawa. Batid na nila ang kakaiba sa mahiwagang korona. Batid na nilang hindi nila iyon makukuha dahil ang pangangahas nila’y buhay ang magiging kapalit. Sa kanilang mga loob ay mas iibigin na lamang nilang manatili sa piitan. Hindi naman sila ginugutom at pinahihirapan doon, kaysa tumakas
