UMAALINGAWNGAW ang mga katok sa pinto sa tahimik at madilim na pasilyo. Sa gitna ng pagkakahimbing ay walang anu-anong nagising si Esmeralda dahil doon. Sumikdo ang kaba sa kaniyang dibdib sapagkat napaisip siya kung sino ang kumakataok gayung ang oras ay nasa pagitan ng gabi at araw. Batid niyang ang lahat ay nagpapahinga na at mahimbing na ang mga tulog maliban sa mga kawal na nagbabantay sa gabi.
Napabalikwas ng bangon si Esmeralda. Hindi niya malaman kung ano ang susunod na nararapat niyang gawin. Kung pagbubuksan niya ba ang kumakatok o hahayaan na lamang itong huminto sapagkat nakararamdam siya ng kakaiba roon. Dahan-dahan siyang tumayo at tinungo ang pintuan. Idinikit niya ang kaniyang kanang tainga roon upang pakinggan sa nasa kabilang bahagi. Hanggang sa ang mga katok ay sinabaya
