BANAYAD ANG HANGING umiihip. Nilalaro ng hangin ang mahabang buhok ni Esmeralda na nakadungaw sa durungawan ng tahanan ng pantas at malungkot na nakatitig sa tuktok ng palasyo. Kung may kakayahan lamang siyang katulad ng kina Satur at Vidal, marahil ay kanina pa siya nakabalik sa kaniyang pamilya.
Naging mabigat ang buong araw para sa kaniya, lalo pa’t hirap niyang tanggapin ang sunud-sunod na pagbabagong kumakalabit sa kaniya. Lalo siyang nakadama ng takot sa hinaharap subalit batid niyang wala ng lugar pa ang pag-atras. Subalit ang labis na bumabagabag sa kaniyang isip ay ang kalagayan ng hari, pati na ang karagdagang sama ng loob na idinulot niya rito.
Huli na nang mapaghulo ni Esmeralda ang kawalang paggalang at respeto na kaniyang iniasta sa harapan ni Haring Rufus. Pinangunahan siy
