NAKIKIPAGLABAN para sa kaniyang buhay. Iyon ang tagpong bumungad kay Esmeralda sa silid na pinamamalagian nina Amian. Mula sa pagkakahiga nito ay tila humahabol ito ng hininga at halos pumikit na ang mata. Hirap na hirap man, patuloy siyang kumakapit upang makapag-iwan ng bilin sa kaniyang espesyal na kaibigan.
“Amian?” usal ni Esmeralda. Lumapat ang nanginginig niyang mga palad sa katawan ng kaniyang kaibigan.
Nang mabaling sa kaniya ang tingin nito ay kaagad siyang nagbitiw ng ngiti. Nahihirapan man dahil sa kaniyang nararamdaman ay hindi napipilitan, bagkus ay taus sa pusong handa nang magpaalam.
“Salamat,” mahinang wika ni Amian. Pilit na nagpapakita ng lakas sa kaniyang huling sandali. “Lilisan akong payapa ang kalooban dahil sa inyo.”
Nangilid ang luha sa mga mata ni Esmeralda. M
