KADILIMAN. Walang hanggang katahimikan. Nang magkamalay at makaipon ng kaunting lakas ay sa piitan niya natagpuan ang kaniyang sarili. Sa lugar kung saan niya ipinakukulong ang kaniyang mga bihag at pinahihirapan. Ngayon ay tuluyang bumalikad ang kaniyang mundo. Ang dating utak, ngayon ay siyang nakapiit.
Batid niyang walang sinumang naroroon maliban sa kaniya. Wala siyang nauulinigang mga nagsasalita at pusong tumitibok. Walang humihikbi.
Sinubukan niyang tumayo para makagawa ng paraan upang palayain ang sarili sa lugar na iyon, ngunit nakatali ang kaniyang mga kamay at paa. Mahigpit at mabigat ang tanikalang pumipigil sa kaniyang pagkilos.
Umalingawngaw sa buong piitan ang kaniyang mga sigaw na puno ng galit. Isang nilalang na kung makatatakas ay mistulang mabangis na hayop na walang
